Borstreconstructies
Wat is een borstreconstructie?
Een borstreconstructie is het zo natuurlijk mogelijk namaken van een borst.
Wie komen in aanmerking voor een borstreconstructie?
• Vrouwen die een borstamputatie hebben gehad in verband met borstkanker.
• Vrouwen die een borstsparende operatie hebben gehad in verband met borstkanker.
• Vrouwen die een preventieve amputatie gehad hebben in verband met familiaire of erfelijke borstkanker of de ziekte van Reclus.
Wanneer kan een reconstructie plaatsvinden?
1. Primair: onmiddellijk, tijdens de amputatie.
2. Secundair: laattijdig, dat wil zeggen op ieder gewenst moment na de amputatie.
3. Tertiair: wanneer al eerder een poging tot reconstructie is gedaan die mislukt is.
Nadelen en risico's van een reconstructie.
• Meer chirurgie, dus meer kans op complicaties.
• Langere hersteltijd.
• Lange afwezigheid van werk en gezin.
• Meer littekens.
• Geen realistisch verwachtingspatroon van de gereconstrueerde borst(en).
• Nieuwe borst(en) zal( zullen) nooit overeenkomen met natuurlijke borst(en).
• Bij gebruik van implantaten: hoe langer aanwezig, hoe groter de kans op complicaties.
Welke technieken zijn er voor een reconstructie?
• Lichaamsvreemde stof: borstimplantaten.
• Lichaamseigen weefsel: gebruik van huid, vet, spieren en bloedvaten van een ander deel van het lichaam.
Wat is het doel van een reconstructie?
Het doel van een reconstructie is symmetrie tussen beide borsten te verkrijgen.
Wat is van belang om dit te bereiken?
1. Toestand van de borstkas:
• Aanwezigheid van de voorste okselplooi.
• Aanwezigheid van de grote borstspier.
• Kwaliteit van de overgebleven borsthuid.
• Positie en kwaliteit van het litteken van de amputatie.
• Aanwezigheid/toestand van de tepel/tepelhof.
• Gewicht van de patiënte.
2. De andere borst:
• Wat er met de gezonde borst gebeurt, hangt af van de vrouw. Zowel een lift, borstverkleining en zelfs borstvergroting behoren tot de mogelijkheden.
3. Bijkomende belangrijke factoren:
• Technische mogelijkheden van de plastisch chirurgen, niet alle plastisch chirurgen kunnen elke operatie uitvoeren.
• De verwachtingen van de patiënt.
Reconstructies kunnen worden gedaan met borstimplantaten of met lichaamseigen weefsel.
Reconstructie met lichaamseigen weefsel:
De voordelen van lichaamseigen weefsel:
• Deze 'borsten' hoeven nooit vervangen te worden.
• Vaak een beter esthetisch resultaat.
• Kans op herstel van gevoeligheid.
• Mogelijkheid tot bestralen.
• Ook geschikt na borstsparende operatie.
• Minder complicaties op lange termijn.
De nadelen van lichaamseigen weefsel:
• Verlengde operatieduur.
• Kans op geheel of gedeeltelijk afsterven van de flap (als dit gebeurt, is het meestal binnen een aantal uren na de operatie).
• Bijkomende littekens elders op het lichaam.
Wie zijn goede kandidaten?
• Kandidaten met een overschot aan huid op buik of bil.
• Kandidaten met een slechte conditie van spier, huid en litteken op de plaats van de amputatie, bijvoorbeeld door bestraling.
Wie zijn slechte kandidaten?
• Actieve rokers.
• Niet gemotiveerde patiënten.
• Slecht geïnformeerde patiënten.
Reconstructie kan plaatsvinden met eigen weefsel van de volgende plaatsen van het lichaam:
• Vetweefsel van de lage buikwand.
• Weefsel van de rug.
• Weefsel van de bovenkant van de bil.
• Ander weefsel.
Mogelijkheden bij vetweefsel van de lage buikwand.
Gesteelde TRAM flap:
Hierbij wordt de doorbloeding niet doorbroken. De rechte buikspier wordt doorgesneden, waardoor soms asymmetrie van de buik ontstaat.
Vrije TRAM flap:
Er wordt gebruik gemaakt van het onderste deel van de rechte buikspier. Het weefsel wordt gescheiden van het lichaam; er vindt dus een soort transplantatie plaats.

DIEP (Diep Inferior Epigastric Perforator) flap:
De rechte buikspier blijft intact.

S-Gap flap = Superior Gluteal Artery Perforator flap= bovenste deel van de bil.
Dezelfde procedure als de DIEP flap: vrijleggen van een of twee voedende vaten.
Nadelen:
1. Door de stevigheid van het bindweefsel is de 'borst' moeilijker te modelleren.
2. Er zullen meerdere operaties moeten plaatsvinden.
Reconstructie met weefsel van de rug:
Latissimus dorsi (LD) flap:
Voordeel:
• Relatief eenvoudige procedure.
• Geen microchirurgie.
• Anatomie van de grote borstspier is eenvoudig na te bootsen.
• Litteken op de rug op de bh-lijn.
Nadeel:
• Opofferen van één van de grootste spieren.
• Asymmetrie van de rug.
• Noodzaak van het plaatsen van een implantaat onder de flap.
• Andere huidkleur.
• Gevoelloosheid van het transplantaat.
• Kans op postoperatieve vervorming van de borst.
Indicaties voor de LD flap:
• Patiënten met kleine of verkleinde andere borst.
• Bedekking van een blootliggend implantaat.
• Als er een contra-indicatie is voor microchirurgie (slechte bloedvaten).
• Reconstructie van de borstkas.
• Mislukking van andere technieken.
TAP (Thoracodorsaal Artery Perforatoor) flap:
Splitsen van de rugspier om voedende vaten van de huidflap vrij te prepareren.
Voordeel:
Dezelfde als bij de LD flap maar:
• Motorische bezenuwing en doorbloeding van de rugspier blijven intact.
• Geen functieverlies.
• Minder asymmetrie.
Indicatie:
Bij een gedeeltelijke resectie van de borstspier.
Reconstructie van ander weefsel:
Binnenkant van de dij, heupregio, onderzijde bil.
Nadeel:
• Moeilijke chirurgische techniek.
• Littekens zijn verminkend.
Complicaties voor alle eigen weefselreconstructies:
• Kans op afsterven van de flap.
• Infectie.
• Bloeding.
• Pneumothorax (klaplong).
• Bij asymmetrie, zes maanden wachten op correctie.
• Decubitus (doorliggen).
Tepel- en tepelhofreconstructie:
Er zijn verschillende technieken voor de reconstructie van de tepel, afhankelijk van de voorkeur van de plastisch chirurg. Er kan gebruik gemaakt worden van weefsel van de borst, van de andere tepel, van de lies en zelfs van de schaamlippen. De tepelhof wordt meestal getatoeëerd; ook daar zijn verschillende technieken voor.
Klik op onderstaande links voor reconstructie foto`s van Amazones:
* reconstructie met tissue-expanders
* reconstructie met tissue-expanders
* ld flap




