Toon onderwerp - Opvliegers en hoe !!![de overgang, en bijverschijnselen...]

Opvliegers en hoe !!![de overgang, en bijverschijnselen...]

Voor vraag en antwoord over de behandelingen en de bijwerkingen daarvan

Artemis schreef op zo 28 sep 2008 11:11

Artemis 45 jaar

  • Drenthe

Kellly schreef:Hoi, jjjjaaa het is echt waar ... ik heb de laatste 5 dagen bijna geen opvlieger meer gehad....(misschien nog 1 per dag)....Heerlijk! MAarrrr... is dit nu goed of slecht nieuws? Raak ik gewend aan de overgang, of ga ik binnekort weer menstrueren ( [-o< ) Iemand ervaring mee?


Ik heb (gelukkig) geen ervaring met opvliegers maar volgens mijn gynaecoloog stabiliseren de overgangsklachten zich na een half jaar, dit is wel bij de kunstmatige overgang, weet dus niet of het bij de "natuurlijke" overgang ook zo is. Volgens mij ben jij nog niet zo lang in de overgang en gezien jouw leeftijd lijkt het mij sterk dat jij er niet weer uit komt. Waarschijnlijk is jouw lichaam zich toch weer aan het herstellen. Ik ga in elk geval voor je duimen, was zelf ook erg blij dat mijn lichaam gewoon nog functioneerde na de chemo ook al had ik een hormoongevoelige tumor.

RuthF schreef op zo 28 sep 2008 23:43

RuthF 53 jaar

  • Noord-Holland

Mijn overgangsverschijnselen zijn na 2 1/2 jaar nog steeds niet gestabiliseerd hoor... :? Het enige stabiele eraan is dat ik denk dat ik dit houd totdat ik mag stoppen met slikken. Mij is 7 jaar in het vooruitzicht gesteld. Eerst tamoxifen, sinds 14 dagen aan de arimidex (en vlieger weer een stuk heviger...)

Anoniem123 schreef op ma 29 sep 2008 08:08

Bij mij stabiliseert er ook niks. Op zich is dat niet zo gek. Normaal gesproken als je in de overgang komt, stoppen je eierstokken langzaam met de productie van oestrogenen en je bijnierschors neemt een stukje van die productie langzaam over. Als je een aromataseremmer gebruikt, wordt die productie tegengewerkt. Als je Tamoxifen gebruikt, kunnen de oestrogenen uit de bijnierschors (en het buikvet) niet landen op de oestrogeenreceptoren. Dat betekent dat de situatie misschien wel iets minder heftig wordt, maar zeker niet wordt opgeheven.

Aanstaande maandag ga ik een zenuwblokkade krijgen tegen de opvliegers. Ik hou jullie op de hoogte.

Artemis schreef op ma 29 sep 2008 19:32

Artemis 45 jaar

  • Drenthe

Artemis schreef:Ik heb (gelukkig) geen ervaring met opvliegers maar volgens mijn gynaecoloog stabiliseren de overgangsklachten zich na een half jaar, dit is wel bij de kunstmatige overgang, weet dus niet of het bij de "natuurlijke" overgang ook zo is.


Tja, dit is echt wat mijn gynaecoloog mij verteld heeft maar het is natuurlijk wel een man die dit beweerd :wink: .

Kellly schreef op za 11 okt 2008 22:12

xxxx, ik ben heel erg benieuwd hoe het gegaan is met je zenuwblokkade en of je nu daadwerkelijk minder opvliegers hebt! Ik hoop het echt voor je!

@ Artemis; Bij mij is het inderdaad gestabilisseerd, of tenminste... ik heb ze helemaal niet meer... maar nog geen ongesteldheid in zicht....ik hoop maar dat het goed nieuws is! Dat idee heb ik wel, want heb dus ook deze week voor het eerst weer eens een pukkel gehad en een beetje vettere huid (yihaaa, waar je al niet blij mee kan zijn!) en volgens mij heeft dat álles met hormonen te maken!

Ikkes schreef op za 07 feb 2009 15:26

moon72 schreef:na FEC chemo 6x(laatste Sep.)ben ik denk ik in de overgang.Niet erg alleen de opvliegers en slecht slapen.Wie herkent dit??


Moon heel herkenbaar is dit. Welkom op het forum trouwens :wink:
In dit topic staat al veel info over de overgang en haar nadelen.
Lees het op je gemak door en stel je vragen.

Je kunt ook de zoekfunctie gebruiken bovenin het scherm. Met een paar goed gekozen woorden kom je een berg aan informatie tegen.

Ikkes (moderator)

Kellly schreef op za 07 feb 2009 15:57

Hoi Moon72, ik denk dat er weinigen zijn die door de chemo niet de overgang ingegooid worden. Anders wel door de hormoonkuur, krijg je die ook nog?
Ik heb oa 4 FEC's gehad en ging na mn 3e FEC id overgang.
Opvliegers nachtzweten en daarna weer heel koud, en steeds wakker worden, pfff, echt uitrusten is dan lastig. Bij sommigen wordt het op den duur beter, anderen blijven er heel veel last van houden.
Ik ben inmiddels uit de overgang (half jaar na de laatste chemo en ook geen hormoonkuur dus).
Idd als je hier zoekt op het forum kan je er veel over lezen.
Ook zijn er een aantal meiden hier met een nieuwe behandeling bezig om de opvliegers te verminderen.
Sterkte!

naia schreef op ma 09 feb 2009 18:10

naia 41 jaar

  • Zuid-Holland

goudblok schreef:In Leiden geven ze ook geen Zoladex of lucrin meer bij Tamoxifen.

Interessant om te weten! Ik was (naar aanleiding van dit topic) net aan het overwegen om mijn oncoloog te mailen om te vragen wat ze in Leiden doen, maar dat is dus niet meer nodig :)

Ik heb de discussie over Tamoxifen zonder zoladex afgeslitst naar een apart topic. Goudblok (moderator)

mimisa schreef op za 21 feb 2009 09:30

Als ik last van opvliegers heb, word ik heel naar in mijn hoofd, duizelig, onrustig. Hoort dit erbij?
Iemand hier ervaring mee?
Laatst bijgewerkt door mimisa op za 21 feb 2009 15:44, in totaal 1 keer bewerkt.

Anoniem123 schreef op za 21 feb 2009 11:32

mimisa schreef:Als ik last van opvliegers heb, word ik heel naar in mijn hoofd, duizelig, onrustig. Hooort dit erbij?Iemand hier ervaring mee?


Ja, heel herkenbaar. Soms kan ik geen stap meer zetten en moet ik me echt ergens aan vasthouden. Dat heb ik gelukkig niet bij alle opvliegers (circa 15 per dag), want anders zou ik gek worden.

MariekeH schreef op wo 25 feb 2009 23:00

MariekeH 38 jaar

  • Gelderland

opvliegers

Ik heb gelukkig (afkloppen) niet heel veel opvliegers, gelukkig geen 15 op een dag. De ene dag soms meerdere, de andere soms helemaal niks. Wel krijg ik het ontzettend warm, maar gelukkig verder niet misselijk of duizelig. Slapen is onrustiger, korter en lichter geworden. Dit alles a.g.v. Tamoxifen en de Lucrin die mij heel snel in de overgang hebben geholpen.

Maximeisje schreef op za 11 apr 2009 21:45

Maximeisje 50 jaar

dosering Venlafaxine=efexor of clonidine

Wat is de gebruikelijke dosering van efexor/venlafaxine tegen opvliegers? Wie slikt dit en wil me dat laten weten?

thx

Vivo, ergo sum schreef op zo 12 apr 2009 14:19

Maximeisje schreef:Hoi mag ik jou vragen hoeveel efexor je slikt per dag?


Even op mijn doosje gekeken. Ik krijg capsules Efexor/Venlafaxine van 75 mg. en moet er 1 per dag slikken. Doe ik tegelijk met Tamoxifen.
Zonder de Efexor zou ik niet kunnen functioneren, zo zwaar zijn de opvliegers dan.
Ik heb nu meestal alleen in de avond wat ik anders constant zou hebben. Mijn avonden zijn klote; echte onwelwordingen.
De kracht trekt uit mijn lijf.
Ik moet gaan liggen en anders minstens een poos zitten.
Ik wordt ongelooflijk nat.
Ik kan soms even niet praten of luisteren.
Ik moet ineens nodig naar de wc.
Ik krijg heel erge dorst.
Ik wordt natuurlijk tomatenrood.
Mijn hart gaat ongelooflijk te keer.
Mijn adem ook, alsof ik gerend heb. Vang dat wel op door diep en rustig te gaan ademen.
In het ergste geval ben ik misselijk.
Het enige dat dit kan verlichten is een sterke ventilator.

Oh ja, en tussen die hitte-aanvallen door heb ik het zoooooo berekoud. Van de rillingen krijg ik weer verkrampte rugspieren.
Ik moet dan al gauw of heel veel stoken of een kruik pakken.
Wel heb ik de indruk dat de vliegers er zwaarder van worden.

Toch geldt ook voor overdag: als ik niet met -10 buiten kan gaan staan of als ik geen ventilator/wind heb zou ik toch ook overdag ook veel meer slepen.
Met de Efexor lukt het me net om een redelijk werkschema aan te houden, met aanpassingen, dat wel. Veel slapen en als ik toch een afspraak heb 's avonds moet ik dat vantevoren en nadien bijslapen om fysiek overeind te blijven.
Daarbij slik ik af en toe, als de vliegers zwaar zijn maar ik heb wel een cliëntengesprek of een sociale afspraak, een capsule met pure salie.
Dat scheelt toch wel maar is niet zo goed voor je hormoonsysteem.
Tenminste..

Wanneer ik niet zou werken zouden ze lichter zijn.
Het is duidelijk dat ze erg veel energie kosten en dat en-en een flinke aanslag is.
Fysieke opbouw heb ik onder begeleiding lang geprobeerd; babystapjes. Het gaat niet. Wanneer ik een wandeling maak zit ik al gauw 20 minuten strondmisselijk te wezen. Wat is dat zwaar.

Is een opvlieger eenmaal over en de kracht komt terug, dan voel ik me gewoon weer de oude.

Mijn dosis efexor verhogen vind ik geen oplossing. Vooral omdat ik verder niet depressief ben.
Ontspanningsoefeningen, stressmanagement, discipline, gezond eten en drinken. Ik doe het allemaal maar het wordt niet beloont.
De Ganglion Stell. Blokkade's hielpen onvoldoende.
Ik heb 2 verdovingen gehad en 1 branding.
De vliegers zijn wel korter van duur geworden maar zijn ook van 45 minuten naar 30 minuten gegaan. De kaarten zijn dus geschut maar de hoeveelheid warmte is gelijk gebleven (korter maar vaker).

De oncologe opperde de laatste keer om te stoppen met Tamoxifen en gelijk aan de Arimidex te gaan.
Ik vind dat een moeilijke keuze.
Moet ik die troep niet slikken omdat het zo belangrijk is??
En ik begrijp dat Arimidex nog meer bijwerkingen heeft?

Dinsdag zie ik de oncologe weer een kwartiertje max. en dan gaan we het er verder over hebben. Toch is ze meer een oncologe die zich richt op het bestrijden van kanker en geen tijd heeft voor de rest.
Ik kreeg van een amadinnetje de tip om naar een gynaecologisch oncoloog te gaan; die zou me meer kunnen vertellen.

Ik ben in de overgang sinds april 2007 (door chemo) en aan de Tamoxifen sinds augustus 2007.

Vivo, ergo sum schreef op zo 12 apr 2009 14:41

isthar schreef:Toen ik op punt van bevallen stond (de tweede, dus ik wist zo'n beetje wat komen ging) zei iemand je moet in je weeen duiken. Je niet verzetten maar voelen. bij iedere wee denk je 'zo deze heb ik ook weer gehad' en 'deze gaat ook weer over".

Wat ik wil zeggen is soms kan je je lichaam ook al op voorhand in een stress situatie brengen omdat je weet wat er gaat komen. De verschijnselen versterken elkaar ook nog eens.

Ik wil hier geen afbreuk doen aan je beleving hoor, maar voor dat je hele heftige middelen gaat gebruiken is het misschien eerst nog een suggestie om voor jezelf te proberen om er anders mee om te gaan. Medicijnen kunnen altijd nog. Uit onderzoeken is gebleken dat regelmatig sporten ook helpt bij overgangsklachten (met name opvliegers) en depressiviteit.

Na 3 jaar worden bij mij de klachten minder. Soms nog even een korte periode last. Maar ik had ook zoiets van laat maar gebeuren. 10 x per dag vestje aan vestje uit, wapperen, controleren of de verwarming niet te koud staat voor de kinderen en rustig doorademen.

In een andere topic las ik nog iets over 'zin in sex'. Ook daar merk ik dat er een verandering komt. Wanneer het vrijen moeilijk gaat en daardoor je zin minder is is esteriol vaginale creme een oplossing die door oncologen als aanvaardbaar word gezien bij borstca. (niet de tabletten)


Even een berichtje uit 2005 naar boven gehaald.
Dat is die stressmanagement waar ik het over heb: accepteren, innemen en door laten. En leven in elk apart moment.
Het heeft effect maar is niet opgewassen tegen de hevigheid is mijn ervaring.

Maximeisje schreef op ma 13 apr 2009 17:19

Maximeisje 50 jaar

antwoord aan vivo ergo sum

Erg herkenbaar allemaal, ik heb je antwoord uitgeprint voor mijn huisarts.
Volgens mijn huisarts krijg je juist van efexor opvliegers, dus ben ik twee weken geleden van 75 naar 37,5 gegaan om het af te bouwen maar ik zie geen resultaat. Ik ga hem nu vragen om clonidine, mischien helpt dat wel.
Verder slik ik salvia, dat zijn volgens mij ook saliepillen.

Ergens las ik iets over een grommende hond en bijtende kat, dat kan ik beamen. Ik ben gestopt met de zoladex/arimidex omdat ik daar een stram oud vrouwtje van werd en inderdaad het voelt beter met de tamoxifen. Maar nu kom ik nauwelijks de deur uit omdat mijn leven 1 grote opvlieger is, zodra ik mezelf beweeg ga ik vreselijk zweten, maar anderzijds lig ik ook vaak te rillen van de kou onder 3 dekbedden op de bank. Volgens mijn internist maakt het verschil in behandeling niets uit, ook niet voor her2neutjes zoals ik. We mogen kiezen uit 2 kwaden dus...

Succes dinsdag en houd mij op de hoogte! Ik ben benieuwd wat jou geadviseerd gaat worden.