Toon onderwerp - Reconstructie uit de buik - DIEP of TRAM flap (deel 2)
Reconstructie uit de buik - DIEP of TRAM flap (deel 2)
Reconstructie uit de buik - DIEP of TRAM flap (deel 2)
Hier gaan we verder met de reconstructie uit de buik
we komen van
hier
Moderator goudblok (die het berichtje van Marielle even heeft aangepast
En moderator Bergamot die even de termen DIEP en TRAM flap heeft toegevoegd in de topic titel.
Moderator Maisa heeft het door xxxx gemaakte overzicht toegevoegd.
we komen van
hier
xxxx schreef:Fijn dat er nu ook mensen reageren, die in Nederland geopereerd zijn. Dat is de enige manier om hier een gebalanceerd beeld te krijgen. Dit is een lijstje van de locaties waar Amazones zijn geopereerd. Ik heb het niet van iedereen terug kunnen vinden. Niet iedereen is nog even actief en dat kan ook een vertekend beeld geven.
Erasmus:
Esther, Urs, Roosje, Monie, Happy
Veldhoven:
JackieW
Den Bosch:
Anita-U2
Tilburg:
Brunette43
Gent/Brussel:
Nikki00, MissT, Esmuis, Wampie, Kelly, xxxx, Peetie70
Leuven:
Anne-Marie
AVL:
Tika, Kiztatou, Annemieke, Greetz
VU:
Nancy1, Leenke
Den Haag:
Blima
Maastricht:
Marij
Helmond
Muriel, Niek1962
Alkmaar:
Lauty
Nijmegen:
Marieta, Caatje77, Nana
Nieuwegein:
Marianne81
En Nancy1, ik snap dat je je vragen stelt en dat je overgevoelig bent geworden voor dit onderwerp. Dat heeft voor een deel met je historie te maken en dat kun je niet helemaal op het conto schuiven van de vrouwen die in België geopereerd zijn.
Ik zou het vervelend vinden als we dit hele topic vullen met beschuldigen over en weer dat er een kliek is en dat er gedweept wordt. We weten allemaal dat het risico er is dat dat zo overkomt, maar met een beetje respect voor elkaar kan iedereen hier vertellen over zijn/haar ervaringen
Moderator goudblok (die het berichtje van Marielle even heeft aangepast
En moderator Bergamot die even de termen DIEP en TRAM flap heeft toegevoegd in de topic titel.
Moderator Maisa heeft het door xxxx gemaakte overzicht toegevoegd.
Laatst bijgewerkt door Marielle op wo 24 feb 2010 11:51, in totaal 1 keer bewerkt.
.jpg){kind=avatar}
xxxx schreef:Ik heb vandaag live de borst en buik van Esmuis mogen zien en kan alleen maar 'WAUW' zeggen. Echt heel gaaf. Ik heb van Esmuis het inmiddels beroemde Diepflap-pakket gekregen. Dat is het pakket van Kellly met een groot kussen plus hoes en waterspray. Esmuis heeft hier een stapel leesvoer (tijdschriften) aan toe gevoegd. Ik ben nu helemaal klaar voor de operatie. Als ik hersteld ben, wil ik het Diepflap-pakket graag doorgeven aan een andere Amazone en ik zal er zelf dus ook nog iets nuttigs aan toevoegen. Het moet uiteindelijk een Diepflap-koffer worden met allemaal nuttige dingen voor na een Diepflap. Toch?
hihi, jaaaaaaaa da;'s de bedoeling xxxx, het kost allemaal al zo veel geld! het amazone diepflap pakket is het geworden,hihi.!
Kellly, je kussen was goed waard. In de auto heb ik de ene helft over mijn benen gelegd en de andere helft onder mijn nek. Ik lag er prinsheerlijk bij (in onze Royal Toyota Starlet 
). Het kussen maakt onderdeel uit van het pakket, dus de volgende kan zich bij mij melden.
Van de spuitbus water heb ik geen gebruik gemaakt, maar ik had er op de verkoever meteen wel eens gevraagd, een kleintje, die ik vervolgens 24 uur in mijn knuistje geklemd gehouden heb (af en toe gezicht bespuiten, af en toe in mijn mond spuiten, helemaal goed). De tijdschriften van Esmuis liggen op een grote stapel en ik heb nog niet zovel gelezen (gek he, als je een gezellige buurvrouw, een man en een laptop in de buurt hebt).
Even een vraag... Deed jullie borstbeen ook zo zeer? Ik denk dat ik het wel snap. Ze zullen de huid daar wel losgemaakt hebben om daar ook vulling onder te stoppen, maar men, zeer doet dat wel.
). Het kussen maakt onderdeel uit van het pakket, dus de volgende kan zich bij mij melden.
Van de spuitbus water heb ik geen gebruik gemaakt, maar ik had er op de verkoever meteen wel eens gevraagd, een kleintje, die ik vervolgens 24 uur in mijn knuistje geklemd gehouden heb (af en toe gezicht bespuiten, af en toe in mijn mond spuiten, helemaal goed). De tijdschriften van Esmuis liggen op een grote stapel en ik heb nog niet zovel gelezen (gek he, als je een gezellige buurvrouw, een man en een laptop in de buurt hebt).
Even een vraag... Deed jullie borstbeen ook zo zeer? Ik denk dat ik het wel snap. Ze zullen de huid daar wel losgemaakt hebben om daar ook vulling onder te stoppen, maar men, zeer doet dat wel.
Esmuis 40 jaar
xxxx schreef:Even een vraag... Deed jullie borstbeen ook zo zeer? Ik denk dat ik het wel snap. Ze zullen de huid daar wel losgemaakt hebben om daar ook vulling onder te stoppen, maar men, zeer doet dat wel.
Ha xxxx,
ik kan het me niet herinneren, ik heb voornamelijk een beetje pijn gehad in mijn buikspier aan de kant waar ze de aders losgeprepareerd hebben. Maar al met al heb ik nooit echt veel pijn gehad, alleen een beetje ongemak.
Kan je een beetje slapen 's nachts?
Trouwens ik zag een update van je diepflap maatje M (weet niet wat haar nickname is). Haar operatie is ook goed gegaan begreep ik, wel 8 uur onder zeil! (het was toch een enkelzijdige diep?) Wat ben ik blij met mijn 4,5 uur. Vond ik lang zat. Nog even duimen de komende 24 uur.
esmuis
Anonymous (niet gecontroleerd)
Nee, ik kan met het ook niet herinneren (die hele ene week dat ik die buikborst had)...
Wellicht hebben ze wat aan je borstbeen zitten duwen en trekken om goed bij dat bloedvat te kunnen komen.
Esmuis: ik had ook 'slechts' een enkelvoudige DIEP, maar die heeft wel ruim 10 uur geduurd. Kan aan van alles liggen...
Fijn hoor xxxx, dat het allemaal zo vlot en succesvol verlopen is! Dat weet je vantevoren maar nooit, mij hoor je nooit meer tegen iemand zeggen: 'dat gaat vast wel goed', dus ik spaar mijn bemoedigende woorden voor erna, als het zeker is dat het goed is gegaan! Doe je wel rustig aan? Dat is niet alleen beter voor jou, maar je littekens helen veel minder mooi als je te snel te veel hooi op je vork neemt. Niemand verwacht nu dat je weer snel op de been bent, dus ga dat nou ook niet van jezelf verwachten (hoe leuk Beats for Boobs ook is, JOUW Boobs gaan nu echt even voor hoor!)
Wellicht hebben ze wat aan je borstbeen zitten duwen en trekken om goed bij dat bloedvat te kunnen komen.
Esmuis: ik had ook 'slechts' een enkelvoudige DIEP, maar die heeft wel ruim 10 uur geduurd. Kan aan van alles liggen...
Fijn hoor xxxx, dat het allemaal zo vlot en succesvol verlopen is! Dat weet je vantevoren maar nooit, mij hoor je nooit meer tegen iemand zeggen: 'dat gaat vast wel goed', dus ik spaar mijn bemoedigende woorden voor erna, als het zeker is dat het goed is gegaan! Doe je wel rustig aan? Dat is niet alleen beter voor jou, maar je littekens helen veel minder mooi als je te snel te veel hooi op je vork neemt. Niemand verwacht nu dat je weer snel op de been bent, dus ga dat nou ook niet van jezelf verwachten (hoe leuk Beats for Boobs ook is, JOUW Boobs gaan nu echt even voor hoor!)
Peetie70 43 jaar
xxxx schreef:Even een vraag... Deed jullie borstbeen ook zo zeer? Ik denk dat ik het wel snap. Ze zullen de huid daar wel losgemaakt hebben om daar ook vulling onder te stoppen, maar men, zeer doet dat wel.
xxxx bij mij deed m'n borstbeen/ ribben ook zo zeer. Net of het daar loskwam van de ondergrond zeg maar.
Ik lag nog in Gent en toen ik het aan de arts vroeg vertelde hij dat ze daar stukjes van m'n ribben geknabbeld hebben om de aderen voor de bloedtoevoer naar de buikborsten vandaan te halen.
Tja, klinkt logisch hè.. (Kunstenaars!)
Wie weet liggen ze bij de één wel oppervlakkiger en bij ons wat dieper ofzo. Ik heb er namelijk flink last van gehad, en heeft ook nog wel even geduurd.
Maar is dus (wederom) herkenbaar!
In Gent krijg je (of kreeg ik) geen buikband. Ik denk eigenlijk wel dat dat handig is. Nu draag ik de Rebelt van Anita. Die moet ik echt 's morgens aantrekken, want dan houdt ie vocht rondom mijn litteken weg. Ik had hem gisteren gewassen en was aan het einde van de dag aangetrokken. Nou, toen kreeg ik hem bijna niet aan.
Verder nog wat tips/wetenswaardigheden:
Een algemene opmerking: Een algemene opmerking: Belgen zijn veel introverter, discreter en voorzichtiger dan wij, Nederlanders, zijn. Opmerkingen die wij er even uit flappen, kunnen op de Belg overkomen als shockerend, indiscreet en onbehoorlijk. Opmerkingen die té direct zijn, worden niet altijd gewaardeerd ! Er is een veel duidelijke gezagsverhouding (arts-verpleegkundige maar ook arts-patiënt) in het ziekenhuis dan bij ons, maar bovenal, het personeel in het ziekenhuis is heel, heel aardig, geduldig en attent!!!
Thuis voordat je geopereerd wordt:
Het loont de moeite om de polis van je zorgverzekeraar door te nemen (en meer informatie te vragen als het niet duidelijk is). Wij blijken bijvoorbeeld bij ons verzekeringspakket bij CZ recht te hebben om 75% van de logeerkosten van Robert te declareren (tot een maximum van 50 euro per dag). Ik blijk recht te hebben op liggeld (100 euro per dag). Soms moet je van te voren toestemming vragen. Soms moet je een formulier meebrengen uit het ziekenhuis. Heel prettig om van te voren te weten.
Neem toestemmingsformulier, pasje, paspoort, je verzekeringspas van Nederland mee.
Wij hebben een reisverzekering afgesloten. Je weet maar nooit waar dat goed voor kan zijn en het gaat echt maar om een paar euro.
Voor de operatie:
Parkeren kost 4 euro per dag (dat vinden wij in Nederland niet veel).
Vraag of je een slaappil kunt krijgen (of van thuis mag slikken). Wel zo lekker als je in dat vreemde bed voor zo'n spannende operatie een beetje suffig kunt worden.
Oordopjes en oogmasker kunnen heel prettig zijn, want op de PACU en sowieso op de kamer is het vrij rumoerig.
Vraag gewoon of je bril mee mag naar de OK (labeltje eraan met je naam erop). Ze doen daar wel moeilijk over. Ze zijn bang dat ie kwijt raakt, maar aangezien je een behoorlijke tijd op de verkoeverkamer en PACU doorbrengt, ben je behoorlijk blij als je ook gewoon wat kunt zien.
Zorg dat je de oplader van je mobiele telefoon meeneemt, zodat je altijd bereikbaar bent. Je krijgt sowieso een vast nummer waar je op gebeld kunt worden en je betaalt extra als je met dat toestel ook wilt bellen. Mobiel was in mijn geval veel gemakkelijker (en handig dat je kunt zien hoe laat het is).
Klisma de avond voor de operatie is wel prettig, want al wat je aan ontlasting kwijt bent, daar heb je na de operatie geen last meer van (gewoon vragen om een klisma), want zitten en een grote boodschap doen (poepen betekent iets anders in België ) is niet heel fijn de eerste dagen.
Wees alert op je eigen medicatie (hormoontherapie etc) want daar wordt niet heel strict naar gekeken.
Scheer jezelf thuis van top tot teen. Dat scheelt een hoop gedoe in het ziekenhuis.
De avond vóór de operatie komt de dokter om af te tekenen. Maak hem/haar goed duidelijk wat voor jou echt belangrijk is (maat, flapje etc). Kijk even goed of het links en recht gelijk afgetekend is en of dat lelijke moedervlekje of litteken net wel of net niet zichtbaar zal zijn na de operatie. Smeer je die dag sowieso NIET in met bodylotion, want dan houdt de stift een stuk minder.
Direct na de operatie:
Vraag om een spuitbusje water als je op de Verkoever of PACU ligt. Je mag niet drinken, maar je tong besproeien of je gezicht (vanwege het warmtedeken) is best lekker.
Meld het meteen als je pijn hebt. Dat is echt niet nodig, want je krijgt direct pijnstillers als je er om vraagt.
Je moet de eerste dag onder een warmtedeken liggen. Naar als je opvliegers hebt. Je voeten hoeven er niet onder en dat scheelt een boel. Vraag gewoon of ze dat ding wat hoger leggen.
Na de operatie, terug op de kamer:
Het is leuk om te weten dat je in UZ Gent razendsnel, draadloos internet hebt. Je moet daarvoor een code vragen bij de hoofdverpleegkundige. Wij konden zelfs skypen met thuis en dat was heerlijk, want zo was mijn meisje toch even dicht bij me, kon ze haar tekeningen laten zien en ik kon haar mijn pleister laten zien (wat de reactie Woooooooooh opleverde). Ik heb ook nog geskyped met mijn vriendinnetje Blima, die de dinsdag na mij in Den Haag een diepflap kreeg. Koptelefoon voor de laptop kan handig zijn als je Uitzending gemist etc wilt kijken zonder je buren lastig te vallen.
Naaste familie (partner) hoeft zich niet strict aan de bezoektijden te houden, zolang je de buurvrouw maar niet stoort.
Voor bezoek is het wel slim om de bezoektijd streng af te bakenen. Je bent vermoeider dan je denkt en betaalt 's avonds de rekening daarvoor. Het voelt heel dubbel, want mensen komen helemaal uit Nederland en dat is een aardig eindje rijden en vaak gezellig, maar je moet echt goed op jezelf passen zo kort na zo'n ingrijpende ingreep.
Assertief zijn loont sowieso altijd de moeite (als je dat een beetje aardig doet). Wanneer komt de dokter? Kunnen de drains eruit? Wil je me helpen met uit/in bed stappen? Mag ik een slaappil (want na 6 nachten wil je wel eens een paar uur achter elkaar slapen)? Mag ik douchen? Mag ik nog een yoghurtje voor ontbijt?
Ik vond zelf het eten in het UZ niet echt super (eufemistisch, ik kon het werkelijk niet meer zien en ik ben niet heel kieskeurig). Godzijdank nam Robert vers brood (croissantjes) voor me mee en de laatste dag heeft hij lasagne met salade voor me gehaald (gewoon in het ziekenhuis op de begane grond in de cafetaria). Konden we gewoon in de magnetron van de afdeling opwarmen. Hij nam ook vers fruit voor me mee (en natuurlijk croissants etc). In de buurt zitten overigens ook verschillende supermarkten.
Waterkokertje mee is handig als je zelf even thee, koffie, cappucino wilt zetten.
Er is een koelkastje op de kamer. Heerlijk als je daar wat drankjes in kunt zetten. Je kunt er alleen niet zelf bij om het eruit te halen (maar er is altijd wel iemand die je helpen wil).
Er zijn op de afdeling flessen water (bubbelwater en 'plat' water aanwezig). Kun je altijd om vragen.
Voor als je naar huis gaat:
Neem een loszittende sportBH mee.
Nachthemden: Ik draag het liefst dunne jurkjes met spaghettibandjes. Ik dacht dat ik die niet aankon omdat ze van te voren openknoopbaar moesten zijn, maar dat bleek niet nodig te zijn. De eerste dagen dat ik moest blijven liggen, droeg ik niks. Daarna die jurkjes en dat was prima.
Neem losse kleren mee voor als je naar huis gaat.
In de auto op de terugreis heb ik in een voedingskussen gelegen. Stoel schuin. Eén kant onder mijn hoofd, andere kant over mijn buik met de riem erover. Was geweldig.
Voor thuis:
Gelukkig hebben wij een electrisch verstelbaar bed, want je moet 6 weken op je rug slapen en mij lukt dat echt niet zonder het rugdeel schuin te zetten en het voeteneinde hoog. Ook met uitstappen is het heel handig, omdat ik het rugdeel recht zet, het voeteneinde plat en dan kan ik behoorlijk goed uit bed komen. Als ik niet zo'n bed had gehad, had ik absoluut zeker zo'n bed gehuurd via de Thuiszorgorganisatie.
Ik kan niks van de grond oprapen. Zo'n grijphulp lijkt me ideaal.
Douchen is behoorlijk inspannend. Het is fijn om een stoeltje of kruk onder de douche te kunnen zetten.
Mijn fysiotherapeute Ilse is afgelopen week al bij me geweest, om mijn pijnlijke plekken voorzichtig te masseren en om mijn schouder in beweging te houden. Heel fijn, want ik ben bang dat ik anders over een paar weken weer helemaal opnieuw moet beginnen met oprekken.
-------------------------------------------------------
Robert en ik zijn een dag eerder naar Gent gegaan en hebben samen in een B&B geslapen. Het was echt een fantastische B&B, heel hip, heel betaalbaar (mail of PB me voor de gegevens). We konden daar fietsen lenen en zijn lekker samen de stad in gegaan. Dat was heerlijk, want thuis waren we toch behoorlijk gestresst tot het moment dat we echt weg gingen. De B&B lag op hooguit 5 minuten fietsen van het UZ Gent en 10-15 minuten van het centrum. Robert heeft die fiets de hele week geleend en dat was wel heel prettig. De eigenaars van de B&B hebben supergoed voor Robert gezorgd. Hij kon gemakkelijk gebruik maken van internet én werd op zondag uitgenodigd om, samen met de andere gast, een Hongaarse professor en zijn vrouw, mosselen bij hen te komen eten. Ze hebben een superleuke avond gehad. Verder waste de vrouw des huizes ook Robert's blouse en trui (ze stelde dat zelf voor) en.... ze streek nog alles ook. En,.... als klap op de vuurpijl,..... ze zijn bij mij op bezoek geweest. Reuzegezellig en ik kreeg een Gent's likeurtje met bloemetjes erin en voor elk bloemetje dat je binnenkrijgt, mag je een wens doen......
Vlaams voor beginners:
Je gezicht afkuisen= je gezicht ermee schoonmaken
Poep= achterwerk
Klets op de poep= een pak voor de broek (billenkoek)
Confituur= jam
Hesp= ham
Witte kip (geloof ik)= kipfilet
Bekomen= krijgen
Fier= trots
Frigo= koelkast
Infirmiere= verpleegster
Onthaal= receptie
Nood hebben aan= behoefte hebben aan
Mutualiteit= zorgverzekering
Menage= huishouden
Lavabo= wasbak
Verder nog wat tips/wetenswaardigheden:
Een algemene opmerking: Een algemene opmerking: Belgen zijn veel introverter, discreter en voorzichtiger dan wij, Nederlanders, zijn. Opmerkingen die wij er even uit flappen, kunnen op de Belg overkomen als shockerend, indiscreet en onbehoorlijk. Opmerkingen die té direct zijn, worden niet altijd gewaardeerd ! Er is een veel duidelijke gezagsverhouding (arts-verpleegkundige maar ook arts-patiënt) in het ziekenhuis dan bij ons, maar bovenal, het personeel in het ziekenhuis is heel, heel aardig, geduldig en attent!!!
Thuis voordat je geopereerd wordt:
Het loont de moeite om de polis van je zorgverzekeraar door te nemen (en meer informatie te vragen als het niet duidelijk is). Wij blijken bijvoorbeeld bij ons verzekeringspakket bij CZ recht te hebben om 75% van de logeerkosten van Robert te declareren (tot een maximum van 50 euro per dag). Ik blijk recht te hebben op liggeld (100 euro per dag). Soms moet je van te voren toestemming vragen. Soms moet je een formulier meebrengen uit het ziekenhuis. Heel prettig om van te voren te weten.
Neem toestemmingsformulier, pasje, paspoort, je verzekeringspas van Nederland mee.
Wij hebben een reisverzekering afgesloten. Je weet maar nooit waar dat goed voor kan zijn en het gaat echt maar om een paar euro.
Voor de operatie:
Parkeren kost 4 euro per dag (dat vinden wij in Nederland niet veel).
Vraag of je een slaappil kunt krijgen (of van thuis mag slikken). Wel zo lekker als je in dat vreemde bed voor zo'n spannende operatie een beetje suffig kunt worden.
Oordopjes en oogmasker kunnen heel prettig zijn, want op de PACU en sowieso op de kamer is het vrij rumoerig.
Vraag gewoon of je bril mee mag naar de OK (labeltje eraan met je naam erop). Ze doen daar wel moeilijk over. Ze zijn bang dat ie kwijt raakt, maar aangezien je een behoorlijke tijd op de verkoeverkamer en PACU doorbrengt, ben je behoorlijk blij als je ook gewoon wat kunt zien.
Zorg dat je de oplader van je mobiele telefoon meeneemt, zodat je altijd bereikbaar bent. Je krijgt sowieso een vast nummer waar je op gebeld kunt worden en je betaalt extra als je met dat toestel ook wilt bellen. Mobiel was in mijn geval veel gemakkelijker (en handig dat je kunt zien hoe laat het is).
Klisma de avond voor de operatie is wel prettig, want al wat je aan ontlasting kwijt bent, daar heb je na de operatie geen last meer van (gewoon vragen om een klisma), want zitten en een grote boodschap doen (poepen betekent iets anders in België
) is niet heel fijn de eerste dagen.
Wees alert op je eigen medicatie (hormoontherapie etc) want daar wordt niet heel strict naar gekeken.
Scheer jezelf thuis van top tot teen. Dat scheelt een hoop gedoe in het ziekenhuis.
De avond vóór de operatie komt de dokter om af te tekenen. Maak hem/haar goed duidelijk wat voor jou echt belangrijk is (maat, flapje etc). Kijk even goed of het links en recht gelijk afgetekend is en of dat lelijke moedervlekje of litteken net wel of net niet zichtbaar zal zijn na de operatie. Smeer je die dag sowieso NIET in met bodylotion, want dan houdt de stift een stuk minder.
Direct na de operatie:
Vraag om een spuitbusje water als je op de Verkoever of PACU ligt. Je mag niet drinken, maar je tong besproeien of je gezicht (vanwege het warmtedeken) is best lekker.
Meld het meteen als je pijn hebt. Dat is echt niet nodig, want je krijgt direct pijnstillers als je er om vraagt.
Je moet de eerste dag onder een warmtedeken liggen. Naar als je opvliegers hebt. Je voeten hoeven er niet onder en dat scheelt een boel. Vraag gewoon of ze dat ding wat hoger leggen.
Na de operatie, terug op de kamer:
Het is leuk om te weten dat je in UZ Gent razendsnel, draadloos internet hebt. Je moet daarvoor een code vragen bij de hoofdverpleegkundige. Wij konden zelfs skypen met thuis en dat was heerlijk, want zo was mijn meisje toch even dicht bij me, kon ze haar tekeningen laten zien en ik kon haar mijn pleister laten zien (wat de reactie Woooooooooh opleverde). Ik heb ook nog geskyped met mijn vriendinnetje Blima, die de dinsdag na mij in Den Haag een diepflap kreeg. Koptelefoon voor de laptop kan handig zijn als je Uitzending gemist etc wilt kijken zonder je buren lastig te vallen.
Naaste familie (partner) hoeft zich niet strict aan de bezoektijden te houden, zolang je de buurvrouw maar niet stoort.
Voor bezoek is het wel slim om de bezoektijd streng af te bakenen. Je bent vermoeider dan je denkt en betaalt 's avonds de rekening daarvoor. Het voelt heel dubbel, want mensen komen helemaal uit Nederland en dat is een aardig eindje rijden en vaak gezellig, maar je moet echt goed op jezelf passen zo kort na zo'n ingrijpende ingreep.
Assertief zijn loont sowieso altijd de moeite (als je dat een beetje aardig doet). Wanneer komt de dokter? Kunnen de drains eruit? Wil je me helpen met uit/in bed stappen? Mag ik een slaappil (want na 6 nachten wil je wel eens een paar uur achter elkaar slapen)? Mag ik douchen? Mag ik nog een yoghurtje voor ontbijt?
Ik vond zelf het eten in het UZ niet echt super (eufemistisch, ik kon het werkelijk niet meer zien en ik ben niet heel kieskeurig). Godzijdank nam Robert vers brood (croissantjes) voor me mee en de laatste dag heeft hij lasagne met salade voor me gehaald (gewoon in het ziekenhuis op de begane grond in de cafetaria). Konden we gewoon in de magnetron van de afdeling opwarmen. Hij nam ook vers fruit voor me mee (en natuurlijk croissants etc). In de buurt zitten overigens ook verschillende supermarkten.
Waterkokertje mee is handig als je zelf even thee, koffie, cappucino wilt zetten.
Er is een koelkastje op de kamer. Heerlijk als je daar wat drankjes in kunt zetten. Je kunt er alleen niet zelf bij om het eruit te halen (maar er is altijd wel iemand die je helpen wil).
Er zijn op de afdeling flessen water (bubbelwater en 'plat' water aanwezig). Kun je altijd om vragen.
Voor als je naar huis gaat:
Neem een loszittende sportBH mee.
Nachthemden: Ik draag het liefst dunne jurkjes met spaghettibandjes. Ik dacht dat ik die niet aankon omdat ze van te voren openknoopbaar moesten zijn, maar dat bleek niet nodig te zijn. De eerste dagen dat ik moest blijven liggen, droeg ik niks. Daarna die jurkjes en dat was prima.
Neem losse kleren mee voor als je naar huis gaat.
In de auto op de terugreis heb ik in een voedingskussen gelegen. Stoel schuin. Eén kant onder mijn hoofd, andere kant over mijn buik met de riem erover. Was geweldig.
Voor thuis:
Gelukkig hebben wij een electrisch verstelbaar bed, want je moet 6 weken op je rug slapen en mij lukt dat echt niet zonder het rugdeel schuin te zetten en het voeteneinde hoog. Ook met uitstappen is het heel handig, omdat ik het rugdeel recht zet, het voeteneinde plat en dan kan ik behoorlijk goed uit bed komen. Als ik niet zo'n bed had gehad, had ik absoluut zeker zo'n bed gehuurd via de Thuiszorgorganisatie.
Ik kan niks van de grond oprapen. Zo'n grijphulp lijkt me ideaal.
Douchen is behoorlijk inspannend. Het is fijn om een stoeltje of kruk onder de douche te kunnen zetten.
Mijn fysiotherapeute Ilse is afgelopen week al bij me geweest, om mijn pijnlijke plekken voorzichtig te masseren en om mijn schouder in beweging te houden. Heel fijn, want ik ben bang dat ik anders over een paar weken weer helemaal opnieuw moet beginnen met oprekken.
-------------------------------------------------------
Robert en ik zijn een dag eerder naar Gent gegaan en hebben samen in een B&B geslapen. Het was echt een fantastische B&B, heel hip, heel betaalbaar (mail of PB me voor de gegevens). We konden daar fietsen lenen en zijn lekker samen de stad in gegaan. Dat was heerlijk, want thuis waren we toch behoorlijk gestresst tot het moment dat we echt weg gingen. De B&B lag op hooguit 5 minuten fietsen van het UZ Gent en 10-15 minuten van het centrum. Robert heeft die fiets de hele week geleend en dat was wel heel prettig. De eigenaars van de B&B hebben supergoed voor Robert gezorgd. Hij kon gemakkelijk gebruik maken van internet én werd op zondag uitgenodigd om, samen met de andere gast, een Hongaarse professor en zijn vrouw, mosselen bij hen te komen eten. Ze hebben een superleuke avond gehad. Verder waste de vrouw des huizes ook Robert's blouse en trui (ze stelde dat zelf voor) en.... ze streek nog alles ook. En,.... als klap op de vuurpijl,..... ze zijn bij mij op bezoek geweest. Reuzegezellig en ik kreeg een Gent's likeurtje met bloemetjes erin en voor elk bloemetje dat je binnenkrijgt, mag je een wens doen......
Vlaams voor beginners:
Je gezicht afkuisen= je gezicht ermee schoonmaken
Poep= achterwerk
Klets op de poep= een pak voor de broek (billenkoek)
Confituur= jam
Hesp= ham
Witte kip (geloof ik)= kipfilet
Bekomen= krijgen
Fier= trots
Frigo= koelkast
Infirmiere= verpleegster
Onthaal= receptie
Nood hebben aan= behoefte hebben aan
Mutualiteit= zorgverzekering
Menage= huishouden
Lavabo= wasbak
Bij deze het verhaal van één van onze lotgenootjes, geopereerd in dezelfde week als ik.
Tips en ervaringen rondom diepflap-operatie in Kliniek Edith Cavell in Brussel
Op 19 januari 2010 heb ik (48 jaar) een autologe secundaire unilaterale DIEP Flap operatie ondergaan (na een borstamputatie en okselkliertoilet in de zomer van 2006 gevolgd door de diverse behandelingen) door Prof. H. in de Kliniek Edith Cavell in Brussel. Hierbij mijn ervaringen voor eenieder die er wat aan kan hebben.
Kliniek Edith Cavell, Brussel
Ik heb ervoor gekozen om in Brussel geopereerd te worden omdat ik aangaf bij Dr H. dat ik graag door hem zelf geopereerd wilde worden. In Brussel opereert hij zelf, in Gent wordt er ook geopereerd door een opleidingsteam onder zijn leiding. Daarbij hadden wij een heel goed gevoel bij het ziekenhuis in Brussel.
Als je in Brussel wordt geopereerd kun je de voorbereidende afspraken en de nacontroles ook in Gent laten doen. Alleen de preoperatieve onderzoeken (hartfilm, bloedafname, gesprek anesthesist) moeten in Brussel plaatsvinden. De Kliniek Edith Cavell bevindt zich in Zuid-Brussel (Ukkel) en is goed bereikbaar met de auto (parkeergarage onder ziekenhuis) of openbaar vervoer. Let op: het ziekenhuis bevindt zich in het Franstalige gebied van Brussel en, inderdaad, er wordt voornamelijk Frans gesproken in het ziekenhuis. Een enkeling spreekt ook een beetje Nederlands of Engels, maar het is zeker handig als je goed Frans spreekt of tenminste woordenboeken meeneemt. In mijn geval spraken alleen dr. H., de anesthesist en de fysiotherapeute Nederlands. Voor de rest sprak iedereen Frans. Met Engels kom je niet veel verder. Het ziekenhuis ligt in een woonwijk in de buurt van leuke restaurantjes en winkelstraten, wel zo gezellig voor een eventueel meereizende partner.
Er zit een geweldig restaurant in het ziekenhuis met o.a. verse sapjes, lekkere koffie, goede broodjes en maaltijdsalades. Tamelijk luxe, maar daarentegen ook zeer betaalbaar. Iedereen komt daar langs, b.v. voorbijgangers, patiënten, artsen, verplegend personeel, bezoekers etc. Je kunt er ook eten (laten) halen of telefonisch bestellen en naar je kamer laten brengen.
Voorbereiding
Bij de preoperatieve ronde, ongeveer een week voor de operatie, werden al anti-oedeemkousen aangemeten die ik mee naar huis kreeg en werd mij uitgelegd hoe op een speciale manier met jodiumcapsules die je meekrijgt te douchen de avond voor de operatie. Ik heb kennis gemaakt met de anesthesist die mijn operatie zou begeleiden. Gelukkig spreekt hij wel Nederlands en is hij zeer vriendelijk bovendien. De avond vóór de opname (dus nog thuis) moest ik mij helemaal scheren, het liefst met een electrische ladyshave.
De dag vóór de operatie rond 15.00 u. moest ik me melden bij de 'Admission', de opname-balie, waar alles nog eens met je wordt doorgesproken. Je krijgt er ook een toilettasje met inhoud van de klniek. Normaal gesproken lig je met 2 personen op een kamer, maar je kunt ook om een 1 persoonskamer vragen. De meneer van de opname belde over de extra kosten hiervoor rechtstreeks met prof. H., omdat in België ook nog wel eens tarieven van artsen hoger worden als iemand een eenpersoons kamer heeft. Dat is bij H. niet het geval. Je betaalt uitsluitend de extra kosten voor een eenpersoons kamer en dat is rond € 125,- per nacht extra. Dit zal wellicht niet door de verzekeraar vergoed worden. Wij hebben dat gedaan en ik ben er iedere minuut van de dag/nacht blij mee geweest. Volop privacy en volop rust en dus beter voor het herstel. Mijn man kon altijd bij mij zijn en had ook op mijn kamer erbij mogen slapen. Je kunt bij de opname ook een modem huren voor je laptop, maar in het kader van de rust hebben wij dat niet gedaan. Na ons gemeld te hebben op de 8e etage en ons op kamer XXX (een zeer ruime kamer met zitje, relaxstoel, koelkast, eigen badkamertje, weids uitzicht, eigen t.v. en telefoon en een gezellig rood wandje) geïnstalleerd te hebben, hebben we een formulier ondertekend en vervolgens het ziekenhuis weer verlaten. We hebben heerlijk gegeten in een restaurant op de hoek t.o. de hoofdingang van het Edith Cavell. Rond 21.30 weer terug in het ziekenhuis, waar alle ingangen inmiddels op slot waren en we via de parkeergarage en een noodingang nog naar binnen konden sluipen. Ik heb volgens de aanwijzigingen met de jodiumcapsules gedoucht, schone (eigen) pyama aan en met een slaappilletje dat klaarlag heerlijk geslapen. Vanaf 00.00 u. geen spatje meer eten of drinken!
Mijn man sliep in het 'Best Western County House Hotel', vanuit NL geboekt via voor gemiddeld € 55,- per nacht incl. ontbijt en 1x 3-gangendiner. 20 minuten lopen vanaf het Edith Cavell en prima zakenhotel, auto gratis parkeren in de buurt of betaald (€ 10,- per dag) bij hotel.
Dag van de operatie
Om 06.00 u door verpleging gewekt, opgefrist en de anti-trombosekousen aangedtrokken. Om 06.30 kwam prof. H. om af te tekenen. Wees daar goed op voorbereid; je kunt nl. op dat moment nog allerlei wensen bespreken met hem. Zo is bij mij het litteken van de buik zo laag mogelijk gemaakt, onder de rand van mijn (meegebrachte!) bikinibroekje en heb ik hem nog eens gewezen op de lelijke ingetrokken deuk in mijn oksel, die ik oh zo graag kwijt wilde. Tevens hebben we de ochtend van de operatie besloten toch over te gaan tot het verplaatsen van wat lymfeklieren van mijn lies naar mijn oksel. Dit brengt wel extra operatietijd (ong. 1 uur) en dus extra kosten met zich mee.
Om 07.00 u. kreeg ik een prikje om alvast een beetje in slaap te vallen en daarna werd ik in mijn eigen bed een stukje verderop naar de OK gebracht. Eerst naar een soort voorbereidingsruimte waar de mij bekende anesthesist kwam en mij in mijn 'eigen' bed met probleemloos ingebracht infuus in slaap bracht. De operatie duurde 6,5 uur en ik werd wakker op een rustige verkoeverkamer onder de bekende warmhouddeken en met opblaasbare kousen aan. Ik lag weer (voor mijn gevoel eigenlijk nog steeds) in mijn eigen bed in een zeer comfortabele positie (belangrijk, want de uren en de nacht daarna beweeg je haast niet). Anesthesist kwam nog even langs om te zeggen dat alles goed was gegaan. In totaal had ik 4 drains (2 uit buik, 1 uit borst en 1 uit oksel), een katheter en een infuus. Na korte tijd (1 uur?) werdik overgebracht naar mijn eigen kamer waar mijn man en verpleegkundig personeel op mij wachtte. Vanaf toen werd mijn borst (beetje verstopt onder een opgeplakt klein dekentje) ieder uur gecheckt door een verpleegkundige, ook 's nachts. Pijnstilling via infuus (enkel paracetamol en diclofenac, geen morfine) en eigenlijk geen pijn gehad. 's Avonds nog H. gezien die bevestigde dat alles goed was gegaan. Ik zou hem de rest van de week niet meer zien i.v.m. operatie in Gent en conferentie in Amsterdam, maar hij stelde me gerust dat hij bij calamiteiten altijd binnen 2 uur bij me kon zijn. De eerste nacht breng je in een en dezelfde positie door in een halve slaap-/waaktoestand omdat je borst steeds wordt gecontroleerd, je kousen steeds worden opgepompt en er warme lucht wordt geblazen door je warmhouddekentje. Gelukkig heb ik totaal geen last van de narcose gehad.
De eerste dagen na de operatie
De tweede dag, dus eerste dag na operatie gingen 's ochtends al de warmhouddeken en de opblaaskousen weg en kwam de fysiotherapeute om wat oefeningen in bed te doen. In bed lekker gewassen. De volgende dagen werd alles langzaam maar zeker afgebouwd, dus steeds meer zelf doen en steeds meer drains/infuus/katheter (allemaal volkomen pijnloos) eruit en je zelfvertrouwen wordt weer opgebouwd. Iedere dag een half uur begeleiding fysiotherapie (oefeningen, lopen en nek- rugmassage) en iedere dag bezoek van de anesthesist i.v.m. pijnmedicatie en slaapmedicatie. Daarbij iedere dag bezoek van assistent Prof. H. en iedere dag een verrassing van prof. H. zelf, maar dat is niet leuk om te verklappen.
Het eten in het Edith Cavell is goed; vers en gevarieerd, geen keuze, het warme eten komt 's middags. Heb nooit de behoefte gehad iets uit het restaurant mee te laten nemen. Had vegetarisch doorgegeven en kreeg (daardoor?) veel kraakverse salades en lekkere kazen. Echt niks te klagen.
Op dinsdag geopereerd; op woensdag opblaasdekentje en - kousen weg; op donderdag uit bed met fysio en zelf naar badkamer en katheter eruit; op vrijdag infuus en borstdrains eruit en rondje lopen met fysio over de gang; op zaterdag buikdrains eruit, zelf wassen, met fysio naar trappenhuis om trappen te oefenen en om 14.00 u.: ontslag en om 17.30 u. weer thuis!
Wij hebben bezoek in het ziekenhuis erg ontmoedigd (de afstand naar Brussel werkt daar natuurlijk ook aan mee) en er is ook niemand gekomen, behalve mijn man natuurlijk die de hele dag bij me was. Ik ben op die manier zeer goed tot rust gekomen in het ziekenhuis en ging vol goede moed weer naar huis. Mijn man hield wel via mailtjes aan de eerste kring familie en vrienden vanuit zijn hotel iedereen op de hoogte van ons wel en wee.
Kleding en andere zaken die mee moeten naar ziekenhuis
- je eigen kussen en nog een klein kussentje erbij is heerlijk
- mobiel, I-pod, tijdschriftjes, fles water, ander drinken, extra vers fruit en andere favoriete lekkernijen
- je eigen medicatie
- de eerste drie dagen lig je alleen maar in je ziekenhuisshirtje, wat prima is. Daarna heb ik een doorknoopnachthemdje aangehad en een zomerbloesje met korte mouwen. Door de drains uit je buik is een slip niet echt prettig, blote billen dus. Ik heb spijt dat ik speciale doorknoopnachthemden en - pyama's heb aangeschaft want die heb ik precies 1 dag aangehad en zal ik nu ook niet meer dragen. Een bloesje (of overhemd met korte mouwen!) voldoet net zo goed.
- stevige slippers of pantoffels mee, voor als je uit bed gaat en de gang op mag
- ochtendjas
- makkelijk bloesje/vestje en loszittende leggings of joggingbroek voor als je naar huis mag en de eerste dagen thuis.
- ik kreeg een buikband mee vanuit het ziekenhuis; overigens heb ik die met toestemming van Dr H. ingekort van breedte 22 naar 15 cm omdat-ie tegen mijn nieuwe borst dreigde aan te stoten, en dat is niet de bedoeling. Die buikband moet ik voorlopig dag en nacht blijven dragen en zit niet echt comfortabel.
- ik mag de eerste weken geen bh dragen omdat de nieuwe lymfeklieren in mijn oksel de ruimte moeten hebben en niet mogen worden afgeklemd, maar heb voor de periode daarna op advies van Dr H. een goede sportbh aangeschaft.
- qua onderbroeken was het nog even zoeken, maar het meest ideaal vind ik de Maxi-slip van Sloggi. Katoen (volgens verplegend personeel heel belangrijk!), goede stretch, valt ruim over buik en navel en knelt nergens.
- eenmaal thuis draag ik vooral wijdere leggings met jurkjes of vestjes met een t-shirt eronder; los en comfortabel.
Eerste periode thuis
Het verstelbare bed thuis staat met het hoofd-en voeteneinde iets omhoog. Een extra kussen voor onder mijn knieholtes en voor onder mijn rechterarm, het is even wennen, maar ik slaap redelijk. In en uit bed vormt nauwelijks een probleem. Ik heb weinig of haast niet meer overdag geslapen. Wel iedere dag een paar keer rust genomen met een boekje of t.v. in bed. Telefoongesprekken voer ik ook relaxed vanuit bed. Iedere dag gaat het een stapje beter. Ik kook niet, hang niet de was op, maar kan b.v. wel makkelijk zelf was vouwen en in de kasten leggen. De kinderen doen de was, de hulp komt een middagje extra en lieve buren/vriendinnen helpen met eten koken. Zo heb ik geen professionele hulp nodig en redden we ons prima. Zonder die hulp zou het echter bijna niet te doen zijn. Want, echt, een fles spa of pot thee is aanvankelijk te zwaar!
N.B. zorg dat je betadine jodium, steriele gaasjes 5 x 5 cm en eilandpleisters 5 x 7 cm in huis hebt voor het verzorgen van je navel.
De eerste (eigenlijk extra) controle vond bij mij al 8 dagen na de operatie plaats, dit i.v.m. het controleren van de plek waar de lymfebanen zijn weggehaald. De volgende (en voor de meesten de eerste) controle, waarbij hechtingen worden verwijderd en de wond wordt schoongemaakt, vindt plaats 14 dagen na de operatie.
Achteraf
Ik heb geluk gehad dat mijn operatie zonder complicatie lijkt te zijn verlopen (ik schrijf dit een kleine 2 weken na de operatie). Mijn littekens zijn mooi gesloten, mijn navel doet er wat langer over, maar gaat ook goed. Ik heb nooit pijn gehad aan mijn borst. Mijn oksel is weer wat stijf, maar ik moet er ook zeer voorzichtig mee zijn en mag niets forceren, dus ook nog geen oefeningen doen. Mijn buik is natuurlijk het gevoeligst, maar ik kan na ruim 10 dagen weer goed niezen, lachen en hoesten zonder pijn. Ik slik haast geen paracetamol meer, maar 's avonds is de buik wel gevoeliger. Loop wel nog steeds een beetje gebogen, maar de hierdoor veroorzaakte rugklachten zijn zowat weg.
Ik ben achteraf ook blij dat ik ruim de tijd heb genomen (mede op advies van mijn oncoloog) om tot de reconstructie over te gaan. Ik denk zelf dat je een aantal jaren nodig hebt om de initiele schok van borstkanker te verwerken, zowel geestelijk als lichamelijk.
HET RESULTAAT
Het resultaat van deze operatie is wat mij betreft drieledig en in alle opzichten fantastisch:
1. mijn borst was direct al prachtig en helemaal van mij. De vorm lijkt op mijn linkerborst (kleine cup B) en hij voelt geweldig aan. Hij is wel een stuk 'jonger' dan de bestaande borst, maar de andere laat ik waarschijnlijk over een aantal maanden liften om ze wat meer gelijk te krijgen.
2. enkele dagen na de operatie zag ik plots en onverwacht het grandioze effect van het vervangen van alle beschadigde en verkleefde weefsel in mijn oksel door gezond weefsel: ik heb weer een volkomen normale arm en volkomen slanke hand en pols. Het meetlint van de fysiotherapeute kon dit bevestigen. Ik had voorheen niet veel oedeem, maar toch voldoende om last van te hebben, en nu........ helemaal niets meer. Bijna te mooi om waar te zijn. Volgens H. komt dit enkel door de betere doorstroming en doorbloeding en is dit niet het effect van het verplaatsen van de lymfebanen want dat resultaat is pas na 3-6 maanden merkbaar. Wel is de arm nog wat stijf, maar ik mag nog geen oefeningen doen.
3. mijn buik is strak en plat met een gelukkig laag litteken. Die buik vond ik niet zo belangrijk, maar ik zie dat meer als een bonus die nu eenmaal bij deze operatie hoort. In bikini of strak zomerjurkje zal het straks toch wel heel leuk zijn, denk ik.
Kortom:
Ik ben zeer gelukkig met de hele procedure, met professor H. en zijn expertise, met het feit dat ik het in Brussel heb laten doen en niet in de laatste plaats met het resultaat. Het is best een hele klus, maar het levert daarentegen ook heel veel op. Ik voel me in alle opzichten weer in balans.
Anna, 31 januari 2010
Tips en ervaringen rondom diepflap-operatie in Kliniek Edith Cavell in Brussel
Op 19 januari 2010 heb ik (48 jaar) een autologe secundaire unilaterale DIEP Flap operatie ondergaan (na een borstamputatie en okselkliertoilet in de zomer van 2006 gevolgd door de diverse behandelingen) door Prof. H. in de Kliniek Edith Cavell in Brussel. Hierbij mijn ervaringen voor eenieder die er wat aan kan hebben.
Kliniek Edith Cavell, Brussel
Ik heb ervoor gekozen om in Brussel geopereerd te worden omdat ik aangaf bij Dr H. dat ik graag door hem zelf geopereerd wilde worden. In Brussel opereert hij zelf, in Gent wordt er ook geopereerd door een opleidingsteam onder zijn leiding. Daarbij hadden wij een heel goed gevoel bij het ziekenhuis in Brussel.
Als je in Brussel wordt geopereerd kun je de voorbereidende afspraken en de nacontroles ook in Gent laten doen. Alleen de preoperatieve onderzoeken (hartfilm, bloedafname, gesprek anesthesist) moeten in Brussel plaatsvinden. De Kliniek Edith Cavell bevindt zich in Zuid-Brussel (Ukkel) en is goed bereikbaar met de auto (parkeergarage onder ziekenhuis) of openbaar vervoer. Let op: het ziekenhuis bevindt zich in het Franstalige gebied van Brussel en, inderdaad, er wordt voornamelijk Frans gesproken in het ziekenhuis. Een enkeling spreekt ook een beetje Nederlands of Engels, maar het is zeker handig als je goed Frans spreekt of tenminste woordenboeken meeneemt. In mijn geval spraken alleen dr. H., de anesthesist en de fysiotherapeute Nederlands. Voor de rest sprak iedereen Frans. Met Engels kom je niet veel verder. Het ziekenhuis ligt in een woonwijk in de buurt van leuke restaurantjes en winkelstraten, wel zo gezellig voor een eventueel meereizende partner.
Er zit een geweldig restaurant in het ziekenhuis met o.a. verse sapjes, lekkere koffie, goede broodjes en maaltijdsalades. Tamelijk luxe, maar daarentegen ook zeer betaalbaar. Iedereen komt daar langs, b.v. voorbijgangers, patiënten, artsen, verplegend personeel, bezoekers etc. Je kunt er ook eten (laten) halen of telefonisch bestellen en naar je kamer laten brengen.
Voorbereiding
Bij de preoperatieve ronde, ongeveer een week voor de operatie, werden al anti-oedeemkousen aangemeten die ik mee naar huis kreeg en werd mij uitgelegd hoe op een speciale manier met jodiumcapsules die je meekrijgt te douchen de avond voor de operatie. Ik heb kennis gemaakt met de anesthesist die mijn operatie zou begeleiden. Gelukkig spreekt hij wel Nederlands en is hij zeer vriendelijk bovendien. De avond vóór de opname (dus nog thuis) moest ik mij helemaal scheren, het liefst met een electrische ladyshave.
De dag vóór de operatie rond 15.00 u. moest ik me melden bij de 'Admission', de opname-balie, waar alles nog eens met je wordt doorgesproken. Je krijgt er ook een toilettasje met inhoud van de klniek. Normaal gesproken lig je met 2 personen op een kamer, maar je kunt ook om een 1 persoonskamer vragen. De meneer van de opname belde over de extra kosten hiervoor rechtstreeks met prof. H., omdat in België ook nog wel eens tarieven van artsen hoger worden als iemand een eenpersoons kamer heeft. Dat is bij H. niet het geval. Je betaalt uitsluitend de extra kosten voor een eenpersoons kamer en dat is rond € 125,- per nacht extra. Dit zal wellicht niet door de verzekeraar vergoed worden. Wij hebben dat gedaan en ik ben er iedere minuut van de dag/nacht blij mee geweest. Volop privacy en volop rust en dus beter voor het herstel. Mijn man kon altijd bij mij zijn en had ook op mijn kamer erbij mogen slapen. Je kunt bij de opname ook een modem huren voor je laptop, maar in het kader van de rust hebben wij dat niet gedaan. Na ons gemeld te hebben op de 8e etage en ons op kamer XXX (een zeer ruime kamer met zitje, relaxstoel, koelkast, eigen badkamertje, weids uitzicht, eigen t.v. en telefoon en een gezellig rood wandje) geïnstalleerd te hebben, hebben we een formulier ondertekend en vervolgens het ziekenhuis weer verlaten. We hebben heerlijk gegeten in een restaurant op de hoek t.o. de hoofdingang van het Edith Cavell. Rond 21.30 weer terug in het ziekenhuis, waar alle ingangen inmiddels op slot waren en we via de parkeergarage en een noodingang nog naar binnen konden sluipen. Ik heb volgens de aanwijzigingen met de jodiumcapsules gedoucht, schone (eigen) pyama aan en met een slaappilletje dat klaarlag heerlijk geslapen. Vanaf 00.00 u. geen spatje meer eten of drinken!
Mijn man sliep in het 'Best Western County House Hotel', vanuit NL geboekt via voor gemiddeld € 55,- per nacht incl. ontbijt en 1x 3-gangendiner. 20 minuten lopen vanaf het Edith Cavell en prima zakenhotel, auto gratis parkeren in de buurt of betaald (€ 10,- per dag) bij hotel.
Dag van de operatie
Om 06.00 u door verpleging gewekt, opgefrist en de anti-trombosekousen aangedtrokken. Om 06.30 kwam prof. H. om af te tekenen. Wees daar goed op voorbereid; je kunt nl. op dat moment nog allerlei wensen bespreken met hem. Zo is bij mij het litteken van de buik zo laag mogelijk gemaakt, onder de rand van mijn (meegebrachte!) bikinibroekje en heb ik hem nog eens gewezen op de lelijke ingetrokken deuk in mijn oksel, die ik oh zo graag kwijt wilde. Tevens hebben we de ochtend van de operatie besloten toch over te gaan tot het verplaatsen van wat lymfeklieren van mijn lies naar mijn oksel. Dit brengt wel extra operatietijd (ong. 1 uur) en dus extra kosten met zich mee.
Om 07.00 u. kreeg ik een prikje om alvast een beetje in slaap te vallen en daarna werd ik in mijn eigen bed een stukje verderop naar de OK gebracht. Eerst naar een soort voorbereidingsruimte waar de mij bekende anesthesist kwam en mij in mijn 'eigen' bed met probleemloos ingebracht infuus in slaap bracht. De operatie duurde 6,5 uur en ik werd wakker op een rustige verkoeverkamer onder de bekende warmhouddeken en met opblaasbare kousen aan. Ik lag weer (voor mijn gevoel eigenlijk nog steeds) in mijn eigen bed in een zeer comfortabele positie (belangrijk, want de uren en de nacht daarna beweeg je haast niet). Anesthesist kwam nog even langs om te zeggen dat alles goed was gegaan. In totaal had ik 4 drains (2 uit buik, 1 uit borst en 1 uit oksel), een katheter en een infuus. Na korte tijd (1 uur?) werdik overgebracht naar mijn eigen kamer waar mijn man en verpleegkundig personeel op mij wachtte. Vanaf toen werd mijn borst (beetje verstopt onder een opgeplakt klein dekentje) ieder uur gecheckt door een verpleegkundige, ook 's nachts. Pijnstilling via infuus (enkel paracetamol en diclofenac, geen morfine) en eigenlijk geen pijn gehad. 's Avonds nog H. gezien die bevestigde dat alles goed was gegaan. Ik zou hem de rest van de week niet meer zien i.v.m. operatie in Gent en conferentie in Amsterdam, maar hij stelde me gerust dat hij bij calamiteiten altijd binnen 2 uur bij me kon zijn. De eerste nacht breng je in een en dezelfde positie door in een halve slaap-/waaktoestand omdat je borst steeds wordt gecontroleerd, je kousen steeds worden opgepompt en er warme lucht wordt geblazen door je warmhouddekentje. Gelukkig heb ik totaal geen last van de narcose gehad.
De eerste dagen na de operatie
De tweede dag, dus eerste dag na operatie gingen 's ochtends al de warmhouddeken en de opblaaskousen weg en kwam de fysiotherapeute om wat oefeningen in bed te doen. In bed lekker gewassen. De volgende dagen werd alles langzaam maar zeker afgebouwd, dus steeds meer zelf doen en steeds meer drains/infuus/katheter (allemaal volkomen pijnloos) eruit en je zelfvertrouwen wordt weer opgebouwd. Iedere dag een half uur begeleiding fysiotherapie (oefeningen, lopen en nek- rugmassage) en iedere dag bezoek van de anesthesist i.v.m. pijnmedicatie en slaapmedicatie. Daarbij iedere dag bezoek van assistent Prof. H. en iedere dag een verrassing van prof. H. zelf, maar dat is niet leuk om te verklappen.
Het eten in het Edith Cavell is goed; vers en gevarieerd, geen keuze, het warme eten komt 's middags. Heb nooit de behoefte gehad iets uit het restaurant mee te laten nemen. Had vegetarisch doorgegeven en kreeg (daardoor?) veel kraakverse salades en lekkere kazen. Echt niks te klagen.
Op dinsdag geopereerd; op woensdag opblaasdekentje en - kousen weg; op donderdag uit bed met fysio en zelf naar badkamer en katheter eruit; op vrijdag infuus en borstdrains eruit en rondje lopen met fysio over de gang; op zaterdag buikdrains eruit, zelf wassen, met fysio naar trappenhuis om trappen te oefenen en om 14.00 u.: ontslag en om 17.30 u. weer thuis!
Wij hebben bezoek in het ziekenhuis erg ontmoedigd (de afstand naar Brussel werkt daar natuurlijk ook aan mee) en er is ook niemand gekomen, behalve mijn man natuurlijk die de hele dag bij me was. Ik ben op die manier zeer goed tot rust gekomen in het ziekenhuis en ging vol goede moed weer naar huis. Mijn man hield wel via mailtjes aan de eerste kring familie en vrienden vanuit zijn hotel iedereen op de hoogte van ons wel en wee.
Kleding en andere zaken die mee moeten naar ziekenhuis
- je eigen kussen en nog een klein kussentje erbij is heerlijk
- mobiel, I-pod, tijdschriftjes, fles water, ander drinken, extra vers fruit en andere favoriete lekkernijen
- je eigen medicatie
- de eerste drie dagen lig je alleen maar in je ziekenhuisshirtje, wat prima is. Daarna heb ik een doorknoopnachthemdje aangehad en een zomerbloesje met korte mouwen. Door de drains uit je buik is een slip niet echt prettig, blote billen dus. Ik heb spijt dat ik speciale doorknoopnachthemden en - pyama's heb aangeschaft want die heb ik precies 1 dag aangehad en zal ik nu ook niet meer dragen. Een bloesje (of overhemd met korte mouwen!) voldoet net zo goed.
- stevige slippers of pantoffels mee, voor als je uit bed gaat en de gang op mag
- ochtendjas
- makkelijk bloesje/vestje en loszittende leggings of joggingbroek voor als je naar huis mag en de eerste dagen thuis.
- ik kreeg een buikband mee vanuit het ziekenhuis; overigens heb ik die met toestemming van Dr H. ingekort van breedte 22 naar 15 cm omdat-ie tegen mijn nieuwe borst dreigde aan te stoten, en dat is niet de bedoeling. Die buikband moet ik voorlopig dag en nacht blijven dragen en zit niet echt comfortabel.
- ik mag de eerste weken geen bh dragen omdat de nieuwe lymfeklieren in mijn oksel de ruimte moeten hebben en niet mogen worden afgeklemd, maar heb voor de periode daarna op advies van Dr H. een goede sportbh aangeschaft.
- qua onderbroeken was het nog even zoeken, maar het meest ideaal vind ik de Maxi-slip van Sloggi. Katoen (volgens verplegend personeel heel belangrijk!), goede stretch, valt ruim over buik en navel en knelt nergens.
- eenmaal thuis draag ik vooral wijdere leggings met jurkjes of vestjes met een t-shirt eronder; los en comfortabel.
Eerste periode thuis
Het verstelbare bed thuis staat met het hoofd-en voeteneinde iets omhoog. Een extra kussen voor onder mijn knieholtes en voor onder mijn rechterarm, het is even wennen, maar ik slaap redelijk. In en uit bed vormt nauwelijks een probleem. Ik heb weinig of haast niet meer overdag geslapen. Wel iedere dag een paar keer rust genomen met een boekje of t.v. in bed. Telefoongesprekken voer ik ook relaxed vanuit bed. Iedere dag gaat het een stapje beter. Ik kook niet, hang niet de was op, maar kan b.v. wel makkelijk zelf was vouwen en in de kasten leggen. De kinderen doen de was, de hulp komt een middagje extra en lieve buren/vriendinnen helpen met eten koken. Zo heb ik geen professionele hulp nodig en redden we ons prima. Zonder die hulp zou het echter bijna niet te doen zijn. Want, echt, een fles spa of pot thee is aanvankelijk te zwaar!
N.B. zorg dat je betadine jodium, steriele gaasjes 5 x 5 cm en eilandpleisters 5 x 7 cm in huis hebt voor het verzorgen van je navel.
De eerste (eigenlijk extra) controle vond bij mij al 8 dagen na de operatie plaats, dit i.v.m. het controleren van de plek waar de lymfebanen zijn weggehaald. De volgende (en voor de meesten de eerste) controle, waarbij hechtingen worden verwijderd en de wond wordt schoongemaakt, vindt plaats 14 dagen na de operatie.
Achteraf
Ik heb geluk gehad dat mijn operatie zonder complicatie lijkt te zijn verlopen (ik schrijf dit een kleine 2 weken na de operatie). Mijn littekens zijn mooi gesloten, mijn navel doet er wat langer over, maar gaat ook goed. Ik heb nooit pijn gehad aan mijn borst. Mijn oksel is weer wat stijf, maar ik moet er ook zeer voorzichtig mee zijn en mag niets forceren, dus ook nog geen oefeningen doen. Mijn buik is natuurlijk het gevoeligst, maar ik kan na ruim 10 dagen weer goed niezen, lachen en hoesten zonder pijn. Ik slik haast geen paracetamol meer, maar 's avonds is de buik wel gevoeliger. Loop wel nog steeds een beetje gebogen, maar de hierdoor veroorzaakte rugklachten zijn zowat weg.
Ik ben achteraf ook blij dat ik ruim de tijd heb genomen (mede op advies van mijn oncoloog) om tot de reconstructie over te gaan. Ik denk zelf dat je een aantal jaren nodig hebt om de initiele schok van borstkanker te verwerken, zowel geestelijk als lichamelijk.
HET RESULTAAT
Het resultaat van deze operatie is wat mij betreft drieledig en in alle opzichten fantastisch:
1. mijn borst was direct al prachtig en helemaal van mij. De vorm lijkt op mijn linkerborst (kleine cup B) en hij voelt geweldig aan. Hij is wel een stuk 'jonger' dan de bestaande borst, maar de andere laat ik waarschijnlijk over een aantal maanden liften om ze wat meer gelijk te krijgen.
2. enkele dagen na de operatie zag ik plots en onverwacht het grandioze effect van het vervangen van alle beschadigde en verkleefde weefsel in mijn oksel door gezond weefsel: ik heb weer een volkomen normale arm en volkomen slanke hand en pols. Het meetlint van de fysiotherapeute kon dit bevestigen. Ik had voorheen niet veel oedeem, maar toch voldoende om last van te hebben, en nu........ helemaal niets meer. Bijna te mooi om waar te zijn. Volgens H. komt dit enkel door de betere doorstroming en doorbloeding en is dit niet het effect van het verplaatsen van de lymfebanen want dat resultaat is pas na 3-6 maanden merkbaar. Wel is de arm nog wat stijf, maar ik mag nog geen oefeningen doen.
3. mijn buik is strak en plat met een gelukkig laag litteken. Die buik vond ik niet zo belangrijk, maar ik zie dat meer als een bonus die nu eenmaal bij deze operatie hoort. In bikini of strak zomerjurkje zal het straks toch wel heel leuk zijn, denk ik.
Kortom:
Ik ben zeer gelukkig met de hele procedure, met professor H. en zijn expertise, met het feit dat ik het in Brussel heb laten doen en niet in de laatste plaats met het resultaat. Het is best een hele klus, maar het levert daarentegen ook heel veel op. Ik voel me in alle opzichten weer in balans.
Anna, 31 januari 2010
Anonymous (niet gecontroleerd)
Hallo xxxx en Anna,
Ik heb net jullie tips en ervaringen gelezen. Ik ben alvast een lijstje aan het maken wat ik niet mag vergeten
Op 1 maart staat mijn tweezijdige diepflap reconstructie gepland in het UZ Gasthuisberg in Leuven. En de spanning begint stilaan te stijgen. Ik kijk er heel fel naar uit, maar tegelijkertijd heb ik er toch wel schrik voor. Jullie tips zijn echt wel super, terwijl ik jullie ervaringen lees, stijgt de spanning me toch wel naar de keel...
Ik lees dat jullie een verstelbaar bed hadden. Is dat echt noodzakelijk? Ik had er eigenlijk nog niet bij stil gestaan...
Het is fijn om te lezen hoe blij jullie zijn met het resultaat!
Veel liefs,
Anne-Marie
Ik heb net jullie tips en ervaringen gelezen. Ik ben alvast een lijstje aan het maken wat ik niet mag vergeten
Op 1 maart staat mijn tweezijdige diepflap reconstructie gepland in het UZ Gasthuisberg in Leuven. En de spanning begint stilaan te stijgen. Ik kijk er heel fel naar uit, maar tegelijkertijd heb ik er toch wel schrik voor. Jullie tips zijn echt wel super, terwijl ik jullie ervaringen lees, stijgt de spanning me toch wel naar de keel...
Ik lees dat jullie een verstelbaar bed hadden. Is dat echt noodzakelijk? Ik had er eigenlijk nog niet bij stil gestaan...
Het is fijn om te lezen hoe blij jullie zijn met het resultaat!
Veel liefs,
Anne-Marie
Esmuis 40 jaar
Hoi Anne-Marie,
Ik heb 17 november ook een diepflap laten doen (enkelzijdig) en ik heb geen verstelbaar bed. Wat je dan kunt doen is een groot kussen of deken onder je matras aan het voeteneinde, zodat je voeten omhoog liggen. Je kunt ook een groot kussen onder je benen leggen. Ik sliep op een gegeven moment zelfs in kleermakerszit, maar dan liggend, met mijn benen over een groot voedingskussen. Het is was improviseren, maar een nieuw bed kopen is niet nodig hoor. Veel kussen en opgevouwde dekens op voorraad houden is wel handig.
Groetjes en succes! Esther
Ik heb 17 november ook een diepflap laten doen (enkelzijdig) en ik heb geen verstelbaar bed. Wat je dan kunt doen is een groot kussen of deken onder je matras aan het voeteneinde, zodat je voeten omhoog liggen. Je kunt ook een groot kussen onder je benen leggen. Ik sliep op een gegeven moment zelfs in kleermakerszit, maar dan liggend, met mijn benen over een groot voedingskussen. Het is was improviseren, maar een nieuw bed kopen is niet nodig hoor. Veel kussen en opgevouwde dekens op voorraad houden is wel handig.
Groetjes en succes! Esther
