Maisa

Goede voornemens 01 januari 2012

Op Nieuwjaarsdag is het in het park altijd druk met hardlopers. Die hebben goede voornemens gemaakt. De meesten houden het twee weken vol.

Ik maak geen goede voornemens. Ik ben tevreden met hoe het nu gaat en kijk niet heel ver vooruit.

Vanmorgen vond ik het relatief rustig in het park. Ik was dan ook heel vroeg aan het rennen. Uitslapen is er niet bij met Xeloda. De chemotabletten slik ik na ontbijt en avondeten, met ongeveer twaalf uur ertussen. Zo stond ik dus op Nieuwjaarsochtend om half acht brood te smeren. Zelfs mijn zoontje sliep nog.

Even weg 14 november 2011

Bijna tien jaar na de diagnose borstkanker en bijna twee jaar na de vondst van de uitzaaiingen zaten mijn vriend en ik in een vol restaurant in een stadje aan de rivier. We waren blij dat we een tafel gereserveerd hadden. Voor het eerst sinds de geboorte van onze zoon, die in februari twee wordt, waren we samen weg.

Gedachten 07 oktober 2011

Bij de post zat vanmiddag een volle afsprakenkaart voor de poli oncologie. Tot begin december moet ik om de drie weken op dinsdag langskomen. Vaak vroeg, zoals ik graag wil. Dan heb ik het gehad. En met een klein kind ben je toch vroeg wakker.

Het lijkt het handschrift van de oncoloog wel op de kaart. Klein en netjes. Ronde letters. Zo schrijft ze ook in mijn status. Maar die G lijkt anders. Heeft ze het wel zelf geschreven? Of was het de secretaresse? Vergis ik me nou? Ik weet het niet meer.