Geraakt

De dag na valentijnsdag.

Valentijnsdag 2012. Ik heb er niet aan meegedaan. Ik heb wel, van mijn vriendin, een valentijns-chocoladepakket gekregen. "ik hou van jou" in chocoladeletters. Ze is echt lief. Ze liet nog wel even blijken dat ze het niet leuk vond dat ze niets van mij had gekregen. "Een lief smsje had ik al geweldig gevonden"... Ik kon het gewoon niet. Ik vond het op een of andere manier ook hypocriet om wat te versturen. Omdat ik zo aan 't worstelen ben met mijn gevoelens/mijn relatie en dan "omdat het valentijnsdag is" zou ik wel ineens "lief kunnen hebben".

Onverschilligheid

2012 Inmiddels. 2008 Lijkt een steeds kleiner stipje in de achteruitkijkspiegel te worden. Eigenlijk hoort het niet zo te zijn in een leven, dat het meest zwarte jaar als een rode draad door je leven loopt.

Drie en half jaar later, en ik heb het gevoel dat ik haar meer mis dan ooit. Laatst werd ik zo door verdriet en wanhoop overmand. Ik liep op de begraafplaats en door m'n hoofd flitste de gedachte "wat als er na dit leven nu helemaal niets is, dan zie ik je dus nooit weer". Ik kan dat niet bevatten, de gedachte dat ik haar nooit weer zal zien.

"gelukkig worden/voelen"

Eigenlijk heb ik alleen maar goed nieuws te melden. Ik ben inmiddels met de opleiding begonnen. En ik heb zo'n enorm leuke stageplek. Ik voel me echt thuis nu. Ik moet wel weer wennen aan het leren. Ik ben niet meer de spons van 20 jaar geleden, het is meer een vergiet geworden. Maar dat komt wel goed.