Isis

Vaarwel

 

Ik schreef het hier al eerder: het borstkankergebeuren moest maar eens klaar, over, uit zijn. Direct gevolgd door het relativerende inzicht dat het natuurlijk nooit klaar, over, uit is: “Zolang ik leef, zal het borstkankergebeuren er zijn. In het beste geval op de achtergrond, maar helemaal weg gaat het denk ik nooit. Dus ga ik hier ook maar niet helemaal weg. Hooguit een beetje naar de achtergrond”. Dat ik een langzame beslisser ben, wist ik al langer. Daarom volgden er nog een paar blogjes voordat ik eindelijk de knoop kon doorhakken.

Kracht

 

In de Volkskrant staat wekelijks een taalcolumn. Meestal is het lezen daarvan een feest van herkenning voor mij. Het werkt als volgt: lezers melden het aan de columnist wanneer zij op fout of lelijk taalgebruik stuiten. Bijvoorbeeld populistisch taalgebruik of verkeerd geïnterpreteerde gezegdes. De columnist analyseert alles met verstand van zaken en zijn oordeel is meestal niet mild.

Zingen

 

Eerder schreef ik dat ik hier een beetje naar de achtergrond wilde verdwijnen. Het moest maar eens ‘klaar, over en uit’ zijn met het hele borstkanker gebeuren. Heel logisch en begrijpelijk, vonden jullie ook. Het lezen van nare berichten op het forum maakte me onrustig en angstig, dus even afstand nemen leek heel verstandig.