En opeens is het daar het zaadje van de angst....het leidt een eigen leven en groeit.
Het zal toch niet iets met kanker te maken hebben dat gedoe in mijn benen. Het is niet echt helpend als manlief beaamt dat dit ook door zijn hoofd speelt als ik mijn ongerustheid met hem deel.
En voor ik het weet zit ik weer in de "maalmachine" het zal toch niet, nee natuurlijk niet, anders bellen ze toch meteen, met mijn historie, toch...Of niet of wel...
Bah bah bah was ik gisteren nog zo rustig heb ik nu al mijn energie nodig om mijn onrust te dempen.
Lees verder >>> 
