Zinnige woorden komen vandaag en morgen niet uit mijn hoofd, mooie zinnen evenmin, de rauwheid van de werkelijkheid, het grijze van elke dag, zo af en toe een zonnestraal, een bittere lach om een grap van mijn Opperhoofd die dapper elke nieuwe dag omarmt. Lopend in de stad, het dorp en het bos stroomt het verdriet met alle hevigheid door mijn lijf als ik bij elke stap denk aan mijn Opperhoofd en aan het ongelofelijke, zijn naderende dood, de onmogelijkheid om verder te leven zonder hem.
Lees verder >>> 
