Het is lang geleden dat ik geschreven heb. En er is zoveel gebeurd in die tijd dat ik niet weet waar ik moet beginnen...
Ik ben weduwe, 3 maanden geleden beroofde mijn man, met wie ik 17 jaar samen was, zich van het leven. Hij kon het niet meer aan, was zijn werk verloren, we moesten ons droomhuis verkopen en met ons ging het al een hele tijd niet zo lekker. Hij zag geen uitweg meer en liet ons alleen...geen afscheidsbrief, geen antwoorden op mijn vragen, niks.
Toen we hem vonden was ik in shock, kon het niet geloven. En ik was vooral woedend!