Weblogs

Recente artikelen

De cirkel die niet helemaal rond is... 30 november 2009

Ik had een goed gevoel. De cirkel was voor mij rond, vijf jaar verder, stilaan weer wat vertrouwen in mijn eigen lijf. Leren leven met de opvliegers, de stramme Arimidex-spieren en de andere “kleine” ongemakjes. Een strikt screening schema owv van mijn gendragerschap gaf me geen onrust meer, maar was eerder een geruststelling dat alles goed in de gaten werd gehouden.

Mijn laatste “grote” onderzoeken in mei waren prima: bloedwaarden goed, leverecho perfect, longfoto’s ook OK, botscan OK, MRI geen vuiltje aan de lucht… ik kon er weer 6 maanden tegen.

Drie jaar verder.... 18 mei 2008

Drie jaar verder... het lijkt nog steeds of het gisteren was.
Alle onderzoeken goed, meer energie, het kankerspook niet meer constant in mijn gedachten.

Donderdag is mijn PAC eruit gehaald. Ik heb owv mijn gendragerschap lang getwijfeld. Bovendien was het rond de periode van mijn onderzoeken een echte slecht-nieuws-show van lotgenootjes die de strijd opnieuw moesten aangaan of verloren. Emotioneel was het erg zwaar. De oncologe vond dat het wel kon. Ik heb doorgezet en zit al een paar dagen met verbazing te kijken naar het ding dat meer dan 3 jaar in mij gezeten heeft.

Twee jaar verder ... 30 mei 2007

Binnen een paar dagen is het precies 2 jaar geleden dat ik van de tafel afstapte na mijn laatste bestraling. Alsof het gisteren was, voel ik nog steeds de vermoeidheid maar vooral ook de opluchting dat de hele behandeling achter de rug was.
Alsof het gisteren was, herinner ik me ook nog dat ik mijn tranen niet kon tegenhouden. De verpleegsters hielden het ook niet droog. Zij hebben mijn leeftijd, kinderen van dezelfde leeftijd en tijdens 30 dagen bestralen, vertel je mekaar al eens wat. Als ik nu in het ziekenhuis ben voor mijn controles, kom ik ze nog tegen.