Tegenslagen

Soms wil ik heel hard schreeuwen:

"WAAROM IK?"

Ik vind het nu heel moeilijk om te omschrijven wat er momenteel in mij omgaat. Ik heb nu echt zin om aan alles de brui te geven, mijn rugzak te pakken en weg te gaan naar weet ik veel waar. (Al weet ik dat dat eigenlijk niet kan).

Vroeger was ik altijd een hele vrolijke jongen, zeg maar een echte gangmaker. Ik maakte veel grappen, kon lekker lachen om de dingen en was iemand met wie je veel lol kon hebben. Tegenwoordig ben ik zo pessimistisch als wat en is voor mij het glas alleen maar half leeg. Ook straal ik een hoop irritatie uit. Ben snel geïrriteerd, kan me woede nu heel slecht bedwingen en ben iemand geworden die ik eigenlijk niet wil zijn. Een echte ouwe zemelaar.

Zoals sommige van jullie wel weten, ben ik de partner van Swissy (alias Mr. Swissy). Wisten jullie het nog niet, dan weten jullie het nu. Samen met Maisa hebben we de website en met behulp van Kees het forum opgezet. Maar goed, dat even terzijde, ik kom hier later nog wel een keer op terug.

Ik ben net door Swissy gebeld, dat de wasmachine kapot is. Sinds we ons huis gekocht hebben is dat nu al de tweede binnen de 5 jaar dat we daar wonen. In die tijd is er ook al een wasdroger en vaatwasser stuk gegaan. Nu zal je denken: "Het is maar een wasmachine". Jawel, jullie hebben gelijk, maar de laatste tijd krijgen we wel erg veel voor onze kiezen. Ik weet nauwelijks waar ik moet beginnen met het opsommen van alle tegenslagen die we (ik) te verwerken krijgen. Ik vind het nu wel genoeg en genoeg is dan ook genoeg. Wat volgt nu nog....

Vijf maanden geleden kochten we een auto van een garagebedrijf in het oosten van het land. Ik vroeg nog aan de garagehouder of het geen schadewagen was. Nee, vezekerde hij mij, daar durfde hij zijn handen voor in het vuur te steken. Naar wat ik nu weet mag hij zijn handen branden.
Vorige week bracht ik de auto naar de garage voor een onderhoudsbeurt en een APK-keuring. Een paar uur later werd ik opgebeld en kwam de vertegenwoordiger met een hele waslijst van wat er allemaal mankeerde aan de auto. Nieuwe remschijven en blokken voor, remcillinders achter lekte en moesten vervangen worden, speling op het rechter stuurkogel, ook die moest vervangen worden. En nog een paar dingen. Al met al zou alles op zo'n 2000 Euro komen. Ik gaf aan dat ik het gevoel had dat het een schadeauto was en dat hij schade rechtsvoor gehad had en dat ik het tekentje van de airbags misde en het vermoeden had dat die er niet inzaten. Hij zou nog even verder onderzoeken. Ik belde hem later op en hij bevestigde mijn vermoedens. Dus de auto had geen airbags en was inderdaad een schade auto. Het voorraam was vervangen door een imitatie raam, de veiligheidsgordelspanners waren afgegaan en noem maar op. Ik vroeg hem wat het plaatsen van airbags zou kosten. Dan moet je nog eens zo'n 2000 tot 3000 erbij rekenen was zijn antwoord. Nou lekker dan.
's Middags zijn we naar de garage gegaan om het door te spreken en de inruilwaarde te laten taxeren. De verkoper zou een NAP (Nationale Autopas) bestand van die auto opzoeken en dan zouden we de schade kunnen achterhalen. We spraken af dat hij me zou bellen. Gisteren ochtend werd ik inderdaad gebeld. De auto heeft in Augustus 2002 een klapper gemaakt en dan wel rechtsvoor. Inderdaad waren de airbags afgegaan en had de auto een schade van zo'n 8200 Euro. Opzich is de schade netjes hersteld, alleen niet terug gebracht in originele staat.

Ik voel me dus flink bedrogen, dat kun je je wel voorstellen. En ben me nu aan het beraden wat ik nu moet gaan ondernemen bij die garagehouder vanwie ik die auto gekocht heb.

Dus nu het nieuws weer van die wasmachine.
Laat ik maar niet beginnen over het huis met allemaal verborgen gebreken, over de elektrische apparaten die er om de haverklap stuk gaan of de hoeveelheid lampen die ik jaarlijks moet vervangen in huis. Ik vermoed door Piekstroom, maar bewijs dat maar eens. Dan nog de lekkage van de badkamer en daardoor de verbouwing ervan (Bedankt vorige bewoner voor het verkloten van het huis).
Dan wil ik het ook niet hebben over de spelletjes die bij mijn vorige baan zijn gespeeld door de manager die zijn positie door mij bedreigd voelde, terwijl ik die helemaal niet ambieerde. Ontslagregeling die een 3 kwart jaar inbeslag heeft genomen met de hoge kosten voor een advocaat en de belastingdienst die ik op mijn nek gehad heb. En zo kan ik nog wel even door gaan....

Maar nu is de maat echt vol.

Ik weet dat je moet genieten van de kleine dingen in het leven, alleen worden die momenteel wel heel erg overschaduwd door de gebeurtenissen van de afgelopen 4 jaar. Ik weet echt niet wat ik verkeerd gedaan heb in het leven, maar het maakt het er allemaal niet makkelijker op. Ik vind het nu echt genoeg.