To BH of not to BH

To BH of not to BH Verwonderde blikken. Mijn moeder die me meeneemt naar haar moeder. Heel soms ging ze ook op visite in het dorp. Bij vrouwen die even oud waren als mijn oma. Die hadden vormen aan de voorkant. Voor een dikke buik zat het te hoog, voor borsten te laag. Rara, ik wist het niet. Bewonderende blikken. Mijn moeder die als ze uitging (naar boerinnebond, de kerk, op visite) haar corset aandeed. Een stijf geval, tussen huidkleurig en roze in; met veters en heel veel haakjes kon ze haar lijf in model rijgen. Maar dan had ze een prachtige houding en zag er tiptop uit, ik was trots op mijn moeder! Neerwaartse blikken. Die wierp ik erg vaak toen ik 12 jaar was. Hoeveel zijn ze al gegroeid? Zouden ze nog verder groeien? Maar liefst niet te veel en ook niet te weinig! De foto ‘afscheid van de lagere school’, tjonge, ik had toen al punttieten, mijn tepels schoten naar voren, de rest volgde wat langzamer. En dan eindelijk kon ik mijn moeder overtuigen: ik heb een BH nodig! Tegendraadse blikken. Zes jaar verder. In navolging van Dolle Mina en hun BH-verbrandingen, ging ik ook maar eens een BH-loos leven proberen. Eerlijk gezegd beviel me dat uitstekend! Ik kon de potloodtest met glans doorstaan. Mijn moeder vond het maar niets.......... Verwachtingsvolle blikken. Mijn lijf dat dikker en dikker wordt. Mijn borsten lopen op mijn buik vooruit. Ze worden groter en zwaarder en gaan steeds meer hangen. Toch maar een BH dan? inderdaad! Zeker nadat de baby geboren is kunnen mijn borsten de steun goed gebruiken. Sexy blikken! Omdat de potloodtest hierna niet goed uitvalt, blijf ik BH’s dragen. Ik maak van de nood een deugd. Ver vóór M*D* bekend werd, was haar lingerie al via een gids te koop. Het is leuk om te experimenteren met deze sexy kleding. En, eerlijk is eerlijk, de tijdgeest is veranderd, ik verander mee. Weg met de paarse overal! Leve de zelfbewuste, sexy vrouw! Meelevende blikken. Van de beide lieve dames in een gespecialiseerde lingeriezaak, waar ik twee stevige BH’s koop vóór de borstsparende operatie. Echt, zo'n soort omamodel heb ik nog nooit gekocht! Maar mijn kankerklont is klein, als ’t een beetje meezit kan ik na afloop weer mijn sexy BH’s uit de kast trekken. Geschokte blikken. Zelfs van ziekenhuispersoneel dat toch wel wat gewend is. Keken mijn tepels na operatie 1 een tikkie scheef, na operatie 2 en 23 bestralingen zit er een keiharde vouw in mijn door oedeem opgezwollen tiet. Ik heb pijn en kan weinig verdragen op mijn borst en in mijn flank. Ik loop zonder BH rond met hele wijde bloesjes en zo...... Dankbare blikken. Mijn misvormde kankerborst is weg, ik heb er een stukkie rug voor in de plaats gekregen. Voor de meeste mensen zal het wel een ‘rotgezicht’ zijn, maar ik ben blij met mijn visje..... hiermee durf ik wel naar de sauna en het blootstrand! Naar binnen gerichte blikken. Met pijn leven is een hel. Ik snap niet hoe andere mensen dat volhouden. Ik treur om mijn borst, om mezelf, maar ook om de mensen om mij heen die met mij meeleven en met mij samen willen leven..... ik hou ze maar op afstand, dan doet het minder emotionele pijn. Opgeluchte blikken. Door de zuurstoftherapie vermindert mijn pijn! Ik hou nog wel een zeer strak gevoel (en ja, inderdaad, nog wel wat ‘pijn’, maar het mag geen naam hebben). Ik kom naar mijn idee weer in het land der levenden terecht. Ik heb weer perspectief, wil weer aan het werk! Gefixeerde blikken. Nog nooit ben ik in een zomer zó gericht geweest op borsten. Iedere vrouw heeft twee tieten en ik niet! Strakke hemdjes, jurkjes met een coupe, ik kijk in de spiegel en aarzel. Zal ik wel..... zal ik niet...... Ik besluit een éénborstige BH op maat te laten maken voor feesten en partijen. En loop verder BH-loos door het leven. Met één hangtiet en één rugtiet. Gelukkig leef ik in een maatschappij waar niet zo gelet wordt op de borsten van een vrouw van 55 jaar. Of men is te beleefd om te staren. En dan denk ik: als ik als kind mezelf nu tegenkwam, dan zou ik helemaal voor een raadsel staan!