Eigenlijk heb ik alleen maar goed nieuws te melden. Ik ben inmiddels met de opleiding begonnen. En ik heb zo'n enorm leuke stageplek. Ik voel me echt thuis nu. Ik moet wel weer wennen aan het leren. Ik ben niet meer de spons van 20 jaar geleden, het is meer een vergiet geworden. Maar dat komt wel goed.
Met mijn nieuwe relatie gaat het ook goed. Ze is echt een schat. Tussen haar en Jelle klikt het ook echt. Ik merk dat Jelle het fijn vindt dat zij hier is. Hij vindt het ook fijn om af en toe samen met haar tegen mij samen te spannen. :) Ik praat er met hem wel over. Hoe hij het vindt dat er af en toe "een vrouw" in huis is. Eigenlijk ervaart hij hetzelfde als mij. Hij vindt het fijn dat zij er is, maar hij wordt er soms ook wel verdrietig van. Het is wel confronterend dat zij er wel is en dat zijn mama er niet is. Hij weet nu weer wat hij mist. Dat geldt ook voor mij. Er zijn nog steeds momenten dat ik overspoeld wordt door verdriet, verdriet dat wij niet samen Jelle kunnen opvoeden. Niet meer tegen elkaar kunnen aankruipen. De liefde in mij en mijn respect voor haar is alleen maar groter geworden.
"Wordt jij dan niet boos dat zij in mama's bed ligt?" vroeg hij mij. Ik heb hem gezegd dat ik daar niet boos van wordt. Maar dat ik het fijn vind dat zij daar ligt maar dat ik het ook wel jammer vindt dat mama daar niet meer ligt, naast mij.
Later heb ik me wel eens afgevraagd, ik heb het vergeten te vragen, als hij dan misschien boos is dat zij daar ligt. Maar ik heb bij hem nooit dat gevoel gehad. Misschien dat het wel zo is. Maar toch weet ik (en ik zie dat ook) dat hij het fijn vindt dat zij er is. Hij vraagt zelfs van komt X ook. En als ik dan ja zeg dan is hij echt blij.
Gesprekken over Gerda hebben we nog geregeld. De ene keer begin ik er over, de andere keer hij. Maar hij geeft wel aan als het gesprek voor hem klaar is door vanergens anders over te beginnen. Dan weet ik ook dat het goed is.
Hij zit nu ook echt fijn in zijn vel. Beter dan hij ooit in de laatste drie jaar in zijn vel heeft gezeten. Het kind in hem is teruggekomen. Op school gaat het goed. Thuis gaat het goed. Tussen ons gaat het goed. Ik voel me zo'n gelukkig mens als ik aan hem denk. Eigenlijk voel ik me sowieso wel gelukkig. Maar dat voel ik me denk ik al zo'n tweeënhalf jaar. Ondanks het gemis. "Compleet geluk" is een utopie. Als je het gemis een plekje kunt geven, daar waar het hoort, in je hart dan zal het je af en toe nog wel pijn doen maar het hoeft je "gelukkig worden/voelen" niet in de weg te staan.
Hallo Geraakt,
ik merk dat we voor een deel hetzelfde meemaken
Mijnn jongste zoon had in het begin ook moeite met mijn nieuwe relatie
hoewel hij mijn vriendin graag mag, maakt het hem oook verdrietig dat Mop er niet emeer is
en dat ik soms bij haar ben en niet thüis
aanvankelijk durfde hij dat niet te zeggen, maar toe ik ernaar vroeg wel
Nu het is uitgesproken en ik laat merken dat ik rekening met hem houdt ggaat het weer stuken beter
ik merk nu hoeveel tijd het verwerken nodig heeft, bij hem en bij mij
het is waar dat je oude liefde niet roest,
die blijft bij je
misschien voelt het voor jou soms ook heel dubbel nieuw geluk tegenover het gemis van Gerda
Ik hoop dat jouw lief daar net zoveel begrip voor heeft en ruimte voor laat als de mijne
Als een steen in het water, de scherpe randen worden gepolijst door de stroming, de tijd doet haar werk. Maar niet alleen de tijd samen werken jullie er ook aan. Soms hard soms vanzelf en het klinkt ongelofelijk goed zoals jullie dat doen.
Petje af, respect.
Iedere keer als ik je verhalen lees kan ik alleen maar denken wat hebben jullie het toch getroffen met elkaar.
Wat doe je het toch goed!
Geniet van elkaar.
Dan lees ik hier met je mee en doe ik dat ook ;-)
Het is je van harte gegund! Dank je wel voor het blijven delen van je levenswijsheid, ik lees je altijd met heel veel interesse en heb al veel van je instelling geleerd.
Wauw wat mooi omschreven die laatste zinnen en wat 'onzelfzuchtig' ook chapeau geraakt, waar heerlijk om weer wat van je te lezen en dat het goed gaat, werk, opleiding, Jelle, school en natuurlijk ode aan de liefde en hoe mooi je ook dat omschrijft, Gerda heeft haar eigen plek maar in jou hart zit liefde, plaat voor een andere mooie liefde. Het is je zo gegund! Geniet......liefs CD
Lieve Geraakt en Jelle,
Jullie zijn ongelooflijke kanjers. Ik word gewoon weer ontroerd van jullie, van de manier waarop jullie door het leven gaan.
Gerda is van jullie, zit in jullie en ze wandelt met jullie mee. Als ze er zelf wat over kon zeggen, zou ze vast zeggen dat ze het liefst bij jullie was gebleven, maar omdat dat nu eenmaal niet zo is, zal ze vast blij zijn dat er weer een vrouw in jullie leven is, die lief is voor jou en Jelle.
Niet haar aanwezigheid maakt jullie verdrietig maar het gemis van Gerda. Dat verdriet zal nooit helemaal weggaan, maar, lieve Geraakt, als je omkijkt en ziet van waar jullie gekomen zijn, dan zie je dat dat verdriet een steeds minder grote plaats inneemt en dat er weer ruimte is gekomen voor blijdschap, liefde en nieuwe avonturen.
Een vriendin van mij zegt dan: "Je kunt niet voorkomen dat vogels van verdriet overvliegen, als ze maar geen nestje bouwen in je haar....."
Go guys go !!!
Een dikke knuffel voor jullie alledrie!
Wat een mooie toekomst ligt er toch weer voor jullie.
Geraakt door het leven maar toch ook bereid je te laten raken door de toekomst.
Ik wens jullie veel geluk!
Goed om te lezen dat jullie leven weer de goede kant op gaat. Dat je zoon lekker in z'n vel steekt en dat er weer dingen zijn waar je gelukkig om en mee kunt zijn. Wat je zegt: absoluut geluk bestaat niet.
Mooi omschreven, het ga jullie blijvend goed!
Wat fijn om te lezen dat het goed gaat met jullie.
geniet er van, jullie hebben het zo verdiend.
Liefs, Marimke
Mooi geschreven. Fijn te lezen dat nabestaanden de draad weer oppakken en de weg naar geluk terug vinden. Ik ben er ontroerd van.
Bedankt.
Ik vind het zo fijn om te lezen dat je je weer gelukig voelt en dat Jelle ook weer lekker in zijn vel zit. Jullie verdienen het. En Gerda wordt nooit vergeten, ze heeft een plek in jullie harten.
Prachtig stuk weer!
liefs van Kiztatou
Nieuwe reactie inzenden