Waar moet ik beginnen? Jelle's schooljaar zit er op. Met het "tien minuten-gesprek" had ik al te horen gekregen dat hij een echt goed rapport had. Behalve tekenen en handenarbeid, maar voor de rest echt goed. Maar zijn gedrag in de klas was minder. Hij heeft heel erg het idee dat hij moet bewijzen dat hij leuk is. Om aardig gevonden te worden. Iets wat mij ook wel eens was opgevallen als er een nieuw (stoer) jongetje bij hem kwam spelen. En in de klas was hij af en toe behoorlijk storend. Volgens de juf was het vooral erger geworden toen ik weer fulltime was gaan werken. Dat had ze bijna direct kunnen merken aan Jelle.
Ik heb later een goed gesprek gehad met Jelle. Over wat ik er van vond. En hoe hij het ervaarde dat ik hele dagen werkte. En als hij misschien het gevoel had dat hij zich moest bewijzen tegen andere kinderen. Dat laatste ontkende hij. Maar het is wel toevallig dat de Juf en ik hetzelfde gevoel hadden. Wel zei hij dat hij het niet leuk vond dat ik zoveel werkte. Ik heb hem dat uitgelegd dat het niet anders kon. En dat ik mijn best deed om een baan te vinden met minder uren.
Wat zijn kuchje/schrapen van de keel betreft. De KNO-arts kon niets raar ontdekken, volgens hem (wat we zelf ook al dachten) had Jelle het zichzelf aangewend. Hij vertelde Jelle dat hij moest proberen om het niet meer te doen. Anders konden z'n stembanden echt beschadigd worden. En echt, binnen twee weken was hij van z'n kuchje af. Gelukkig.
Een week of twee geleden heb ik voor mezelf een besluit genomen om zo snel mogelijk met een opleiding voor SAW Gehandicaptenzorg te beginnen. Niet dat ik ongelukkig ben met m'n baan, maar gelukkig ook niet. Ik kan het nog wel een jaar gaan uitstellen, maar het lijkt me toch beter om er zo snel mogelijk aan te beginnen. Dus, ik ben twee weken geleden op zoek gegaan naar een stageplek. Ik heb er waarschijnlijk 1 gevonden, na de vakantie hoor ik definitief als het doorgaat. Maar het lijkt goed. Vandaag heb ik het aanmeldingsformulier ingevuld voor de opleiding. Allemaal ook wel eng, maar ik heb engere dingen meegemaakt.
Een nieuwe liefde, bijna gelijktijdig met Mopman. Love is in the air.. Sinds bijna twee maanden heb ik contact met een echt leuke vrouw. Sinds een maand zien we elkaar regelmatig. (2 keer per week). En het gaat goed. Het klikt goed, leuke meid, leuke humor. Na de eerste paar keer vond ik het wel moeilijk, omdat ik voelde dat het serieus werd. Dat beangstigende is nu wel zo goed als verdwenen. Vrienden van mij zeiden vaak tegen mij dat ik een nieuwe liefde niet met Gerda moest vergelijken. En nadat ik dat al voor de zoveelste keer had aangehoord had ik zoiets van "pff.. dat weet ik zelf ook wel, dat doe ik ook niet". Maar het rare is dat het ik het nu wel deed. Niet met die andere flirts. Maar nu het serieus is wel. Tenminste de eerste paar keer wel, dat wordt nu ook wel minder. Ik weet ook wel dat ik niet moet vergelijken, maar toch onbewust..
Waar ik mezelf nog het meest over verbaas, voor geneer, is het feit dat ik het helemaal niet zo leuk vind dat ik niet meer single ben. Want ik vond/vind die aandacht/flirts van vrouwen ook wel heel prettig. Daar moet ik met mezelf nog maar eens over in gesprek gaan.
Ik heb al een tijd niet meer bijgelezen op Amazones. Gedeeltelijk omdat ik een drukke periode achter de rug heb, gedeeltelijk omdat de laatste keer dat ik bijgelezen heb er zulke verdrietige verhalen bij stonden. En dan bedoel ik dat niet als klacht, maar ik vond het gewoon eventjes moeilijk om te lezen. Ik weet het, het hoort er bij. Het verdriet, de tegenslagen. Het hoort bij het leven en helaas ook bij borstkanker.
Jelle is storend bezig in de klas, die wil aandacht. En papa heeft een leuke vrouw ontmoet en mist nu de aandacht van andere vrouwen. Zo vader, zo zoon
.
Fijn dat je met Jelle over zijn gedrag hebt kunnen praten. Volgens mij hebben jullie een hele goede band. Gaat het om het werken of om de nieuwe vriendin? k vind Jelles juf ook wel makkelijk over dat full-time werken, ze kent je situatie toch? Als je de lotto wint, kun je altijd nog minder gaan werken, maar zeker als je wilt omscholen moet je toch in een opleiding en stage investeren. Ik denk dat je heel goed bezig bent. Ik wens je veel geluk!
Lieve geraakt,
Allereerst wat fijn een nieuwe liefde, heerlijk voor je, geniet er van zoveel als mogelijk. Tuurlijk vergelijk je, that's normal, niand is hetzelfde en het zal naar verloop van tijd naar de achtergrond verdwijnen, geef jezelf de tijd. En ach een beetje flirten mag toch nog steeds, niet te streng zijn voor jezelf, je bent zo lang alleen geweest ook daar in groei hè vanzelf, nogmaals geef het de tijd.
Wat fijn te horen dat de KNO niet bijzonders heeft kunnen constateren, bij kinderen op deze leeftijd komen 'tics' vaker voor, gelukkig is hij er nu al van af. Als ik zo lees dat je mannetje zo'n goed rapport heeft maar ook wel storend gedrag vertoond in de klas rijst bij mij meteen de vraag, verveelt hij zich niet 'gewoon' en is het aangeboden lesmateriaal wel intressant genoeg voor hem? Tuurlijk is het moeilijk constant balanceren als alleenstaande ouder tussen werk en privé (en dan ook nog tijd maken voor jezelf) maar Geraakt er zijn zoveel fulltime werkende ouders. Neem het jezelf alsjeblieft niet kwalijk, het is niet anders. Je zoon kan daar echt wel mee omgaan, de uren die jullie samen hebben zijn qualitytime uren en ik weet inmiddels dat jij daar heel bewust mee omgaat. Zolang er maar duidelijkheid en structuur is, en dat geef je geraakt. Ik zeg het gewoon elke keer, je doet het geweldig! Daar kunnen een heleboel vaders een voorbeeld aan nemen.
Leuk de nieuwe opleiding, hoop dat het is wat je er van verwacht. Verg je niet teveel van jezelf, het gaat allemaal in zo'n rap tempo (hoor wie het zegt haha).
Hoop op nog wat mooie zomerdagen voor jou, je lief en kleine mannetje en nogmaals geniet!!!!
Liefs CD
Jongejonge, jij mag ook veel niet van jezelf!
Vergelijk haar nou maar gewoon met Gerda als dat in je op komt en daarna snap je dan dat je nieuwe liefde anders is, maar evenzogoed toch erg leuk ;)
Hoe kun je jezelf nu verbieden dat dit soort gedachten in je hoofd komen. Dat werkt niet zo, dat is net als dat iemand tegen je zegt: niet aan een roze olifant denken! en waar denk jij dan aan? ;)
Maar serieus, fijn dat je een nieuwe liefde vond en je ziet vanzelf wel hoe het verder gaat. Tenslotte is het nu verkeringstijd en die tijd is er om te kijken of het echt klikt of niet. En net als vroeger duurt verkeringstijd wel een poos gewoon omdat je een mens niet in één keer kunt kennen. Je kunt niet op het level dat je met Gerda had verder gaan. Dat kost jaren, echt hoor!
en Tja, dat je nu je status als begeerlijke vrijgezel moet opgeven.... daar moest ik wel om lachen :) Tis ook altijd wat hé?
Dat je zoon wat stoerder doet.... kan aan zoveel dingen liggen. Gewoon "een verandering" in zijn leven kan al genoeg zijn. dat betekent niet per definitie dat het feit dat jij meer werkt slecht voor hem is. Het kan ook zijn dat hij daar gewoon even aan moet wennen en dat het daarna gewoon voor hem wordt, toch?
Heel veel geluk en heel veel succes!
Veel geluk, dat je nu in een andere tijd belandt ben.
Dat je het verdriet en de tegenslagen die bij het leven (en bij borstkanker)horen
toch maar liever niet teveel uit de ijskast haalt is heel logisch.
Knap van Jelle dat hij zich er toch ook zo goed doorheen slaat, dat hij af en toe ook
op zijn tippen loopt kan ook niet anders Hij zal zich ook bewust zijn van wat er in die
ijskast staat en tevens voelt hij dat er een een andere tijd komt.
En dan zet je je beste beentje voor. fijn dat het de goede kant op gaat.
groetjes
Nee schat, het is geen kruispunt, want daar zou je stil moeten gaan staan, ookal is er geen verkeer. Het is een rotonde. Je moet wel weer een paar bochtjes nemen maar uiteindelijk ga je gewoon weer rechtdoor.
Ik ben blij dat er een nieuwe liefde in je leven is en ik begrijp wat je zegt..... daarmee mis je ook de aandacht die je krijgt (en je kunt permitteren), als single. Er zijn wel mannen die blijven flirten.... Onschuldig flirten noemen ze dat. Het kan maar ik weet niet of dat bij je past....
Mbt Jelle...... ik vind dat de juf conclusies trekt die ze niet mag en moet trekken. Niemand weet of Jelle's 'stoere' gedrag nou samenhangt met jouw fulltime werken. Kinderen zijn continue in beweging en het is één groot sociaal gebeuren, van zien en gezien worden, van erbij horen, van er toe doen. Het is niet zo belangrijk om het te kunnen verklaren. Het gaat er alleen om om 'ongewenst' gedrag ten goede te keren. Daar moet de juf zich op focussen. Verder niks. Geen psychologie van de koude grond. Het leven is veel te complex en eenvoudige verklaringen zijn eigenlijk niet op zijn plaats. Bovendien.... het leven is niet roze en Jelle, maar ook alle kinderen moeten dealen met grote mensen issues, dingen die je in een ideale wereld niet ingevoerd had, maar die er in deze wereld wel zijn........ Il faut faire avec, zeggen ze dan hier in Frankrijk.... Daar moet je het mee doen....
Blijf koersen, Jan, je doet het geweldig !!!
Fijn, dat het met Jelle en jou zo goed gaat. Ik hoop echt, dat de opleiding jou brengt, wat je er van verwacht. En proficiat met je nieuwe liefde. Geniet en leef en dat je de aandacht van de vrouwen leuk en fijn vond, is toch niet raar? Ze hebben je misschien door een moeilijke tijd gesleept, die nu achter je ligt.
Liefs, Marimke
Nieuwe reactie inzenden