Vaarwel
Vaarwel 24 april 2012
Ik schreef het hier al eerder: het borstkankergebeuren moest maar eens klaar, over, uit zijn. Direct gevolgd door het relativerende inzicht dat het natuurlijk nooit klaar, over, uit is: “Zolang ik leef, zal het borstkankergebeuren er zijn. In het beste geval op de achtergrond, maar helemaal weg gaat het denk ik nooit. Dus ga ik hier ook maar niet helemaal weg. Hooguit een beetje naar de achtergrond”. Dat ik een langzame beslisser ben, wist ik al langer. Daarom volgden er nog een paar blogjes voordat ik eindelijk de knoop kon doorhakken.
Ik stop dus met bloggen. Niet vanwege alle stampij hier op het forum, al moet ik toegeven dat de lol om hier te schrijven er wel afgaat door al die toestanden. Ik stop omdat het voor mijn gevoel goed is nu te stoppen. Als ik mijn blogs teruglees, zie ik alle fasen van verwerking erin weerspiegeld. Ik begon strijdlustig (de fase van totale wanhoop en ontkenning is ook aan mij niet voorbij gegaan, maar heb ik nooit beschreven omdat ik zo blij was dat die achter me lag dat ik daar niet meer aan herinnerd wilde worden). Ik voelde de waarde van het leven ineens in al mijn poriën en zong mee met Marco B.: Vier het leven om je heen! En droomde ’s nachts van Dokter D. Die chemo’s zouden mij niet klein krijgen: We can do it! Ik gooide er ook nog een flinke dosis zelfspot tegenaan om mijn motto kracht bij te zetten.
Toen kwam Angst in alle hevigheid terug. Angst omdat ik niet meer de Isis was van vroeger en vooral: angst om dood te gaan. De blogs die ik daarover heb geschreven en niet te vergeten jullie reacties daarop, hebben mij geholpen onder ogen te zien dat angst erbij hoort. Ik heb ook geleerd mijn donkerste gedachten toe te laten door te oefenen met de ‘pannetje’ techniek: niet laten overkoken die angsten, maar op tijd het deksel van je pannetje optillen en goed kijken waar je bang voor bent, beetje roeren, beetje pep-talk erbij en dan heel zachtjes laten uitpruttelen en het deksel er weer opdoen.
Nu is de angst zo goed als weg. Af en toe komt hij weer even langs, maar lang niet zo hevig als vorig jaar. Verder geniet ik van het leven. Natuurlijk lukt dat niet elke dag. Ik sta ook wel eens chagrijnig op en vervloek dan alles en iedereen omdat er dingen niet lukken. Omdat ik allerlei kwaaltjes heb, snel moe ben, langzaam dikker wordt. Maar ik laat me er niet meer door uit het veld slaan. Ik leef maar één keer, dat staat inmiddels haarscherp op mijn netvlies gebrand. Dan kan ik er maar beter van genieten, niet piekeren en leuke dingen niet te lang uitstellen. Vroeger kon ik eindeloos dromen van alles wat ik wilde bereiken, maar niet durfde te doen. Nu doe ik het gewoon!
Kortom, het is tijd om naar de achtergrond te gaan. Maar niet zonder jullie te bedanken: Dank jullie wel, alle Amazones en ex-Amazones, voor jullie steun tijdens deze moeilijke en bijzondere periode. Het heeft me goed gedaan. Het ga jullie goed.
- login of registreer om te reageren
Archief
Artikelen van Isis
Webloggers
Schrijven over wat je bezighoudt is heerlijk. En als je dan ook nog goed en mooi kan schrijven wordt het een kunstvorm. Jij hebt die gave. Er is dan geen mooiere toekomst na BK dan daar iets mee te kunnen gaan doen. Proficiat en succes Isis, het is je gelukt.
Ik heb ook erg genoten van je blogs.
En soms ermee in een spiegel gekeken.
Dank je wel daarvoor.
Het ga je goed!
Het ga je goed Isis
x Kaatje
Lieve Isis,
wat fijn om te lezen dat het goed met je gaat en dat je doet waar je passie ligt. En ik begrijp je beslissing om naar de achtergrond te gaan heel goed. Dank je wel voor je herkenbare en mooi geschreven blogs. Via een andere weg gaan we vast meer van je lezen. Ik kijk er naar uit.
Liefs Linnie
Bedankt voor jullie lieve woorden. Het doet me plezier dat mijn blogs ook graag gelezen werden!
@Ellenk: ik blijf schrijven hoor, alleen niet meer hier in een blog (en ergens anders had ik geen blog). Ik ben hard op weg om van schrijven mijn beroep te maken, dat gaat heel goed en geeft me heel veel voldoening.
Dat is ook wat ik iedereen toewens: doen waar je gelukkig van wordt.
We can do it!
Bedankt voor je mooie blogs, ik las ze graag en zal ze zo nu en dan zeker nog eens teruglezen.
Het ga je goed Isis!
Ook ik heb al je blogs gelezen, en ook ik merk dat het leven verder gaat, ben niet meer actief op deze site na de omzetting,kan helaas mijn weg hier niet meer vinden hier! Heb heel veel aan deze site gehad,maar na 4 jaar is het voor mij ook genoeg! De angst van een eventuele terugkeer van de kanker gaat nooit weg,heb wel hier geleerd om deze angst te kunnen parkeren! en te relativeren, dus iedereen bedankt hier voor! maar ik merk dat ik niet meer dagelijks,zelf niet wekelijks de site bezoek,dus voor mij een teken dat de borstkanker op de achtergrond raakt! dus Isis bij deze wens ik jou en al jou dierbare heel veel geluk toe! gr muisje
Wat fijn te lezen dat je de "draad" van het leven weer oppakt en het ook dat de angst naar de achtergrond gaat.....ik herken het en voel hetzelfde en het voelt goed om het leven weer te omarmen!
Geniet ervan en mocht het duiveltje af en toe weer op je schouders zitten....blaas m er dan maar gauw af ! XX
Mooi dat het nu wat op de achtergrond begint te raken. Bedankt voor je blogs, het was fijn om ze te lezen. Het ga je goed! Xxx Mispoes
dank je wel voor je mooi geschreven verhalen en ....
pluk de dag, ik doe met je mee
ik wens je ale goeds
groetjes Tiny
Dank je wel voor je mooie woorden lieve Isis, ik wens jou alle goeds en geluk. Go girl!
XXX
Dag lieve Isis, een lieve groet van mij, Annelies
Isis,
wat heb ik genoten van hoe je schrijft. Echt een talent ben je.
Ga je nog wel elders over andere dingen bloggen of laat je behalve borstkanker ook andere digitale activiteiten naar de achtergrond zakken.
Ik wens je zo ontzettend alle goeds toe, heel heel heel erg veel massa's aan mooie en goede dingen in je leven.
Bedankt voor je schrijfsels,
ik zal ze missen,
Ellenk
Inderdaad Isis, bedankt voor je verhalen! Hier nog een 'blije' lezer, als ik dat woord mag gebruiken. Geniet jij maar van het leven! Een goede tijdsbesteding!
Lieve Isis,
Zolang ik leef zal het 'borstkankergebeuren' er zijn, en je leeft nog heel lang, daar gaan we van uit.
Dank voor je mooie woorden/verhalen, je kunt prachtig schrijven weet je dat. Je leert en krijg andere inzichten van elkaars verhalen, althans zo heb ik het ervaren.
Dank dat je jou verhaal met ons wilde delen, ik wens je alle goeds! Groetjes CarpeDiem
Dank voor het schrijven van je mooie blogs Isis, ik heb ze met heel veel plezier (mmmm, is dat het juiste woord?) gelezen!
Een heel gezond besluit. Leef je leven ten volle en ik hoop voor je dat kanker iets wordt dat ooit je pad gekruist heeft....en de andere kant op is gelopen.
Lieve Isis,
dan wens ik je vanuit hetzelfde Noord-Holland alle goeds toe in je leven. Waar jij er aan toe bent om hier afscheid te nemen, ben ik hier net 4 weken terug begonnen maar meid het is niet alleen 'We can do it', maar ik denk zelfs 'We SHALL do it!';-))
Warme groet Anja